altithronus
altithronus, a, um (alte u. thronus), hochthronend, Eccl. Vgl. Anecd. Helv. 185, 6.
altithronus quadrati conditor orbis
nullus ab altithroni comitatu segregat agni(
regnante ‥ ~i patris sobole
filius Altithroni
~i favente clementia
unum de Altitroni astantibus septem principibus
summi ~i nomine
altĭthrŏnus, a, um, assis sur un trône élevé : Juvenc. pr. 24 ; Eccl.
Peztom. I. Anecdot. part. 1. col. 41 :
Et nos voce præcelsa nunc omnes jubilemus Altithrono Domino laudes in excelsis.Charta Coenwulfi Regis Merciorum ann. 816. apud Hickesium Gram. Anglo-Saxon. pag. 173 :
Gubernante Altithrono Tonanti, cunctaque mundi monarchia moderanti.Juvencus in Proœmio Opusculi :
Judex, Altithroni Genitoris gloria, Christus.