alumnus
alumnus, a foster-son, ward, nursling
Frieze-Dennison Vergil
- That is nourished, brought up; for the most part subst.
- A ălumnus, i, m., a nursling, a pupil, foster-son.
- 1 Lit. (most freq. in the poets.): desiderio alumnūm ( = alumnorum), Pac. ap. Non. 243, 6 (Trag. Rel. p. 116 Rib.): erus atque alumnus tuus sum, Plaut. Merc. 4, 5, 7 (809): quid voveat dulci nutricula majus alumno? Hor. Ep. 1, 4, 8; Verg. A. 11, 33: Tityon, terrae omniparentis alumnum, id. ib. 6, 595; so Ov. M. 4, 524; cf. with 421: legionum alumnus, i.e. brought up in the camp, Tac. A. 1, 44; cf. id. 1, 41: Vatinius sutrinae tabernae alumnus, id. ib. 15, 34: suum flevit alumnum, Val. Fl. 8, 94: alumni hominum peccatorum, * Vulg. Num. 32, 14.—Of the inhabitants of a country (cf. altrix): Italia alumnum suum summo supplicio fixum videret, Cic. Verr. 2, 5, 66; of cattle: Faune, abeas parvis Aequus alumnis, Hor. C. 3, 18, 3; so id. ib. 3, 23, 7.—
- 2 Trop.: ego itaque pacis, ut ita dicam, alumnus, Cic. Phil. 7, 3: alumnus fortunae, a child of fortune, Plin. 7, 7, 5, § 43.—Hence, of pupils: Platonis alumnus, pupil, disciple, Cic. Fin. 4, 26: alumnus disciplinae meae, id. Fam. 9, 14.—
- B ălumna, ae, f., a foster-daughter, a pupil: nostra haec alumna, Plaut. Cist. 4, 2, 96 (766): Italia omnium terrarum alumna eadem et parens (i. e. quae ab aliis terris alitur), Plin. 3, 5, 6, § 39: aliquam filiam et alumnam praedicare, Suet. Claud. 39: trepidam hortatur alumnam, Val. Fl. 5, 358.—Of frogs: aquai dulcis alumnae, Poët. ap. Cic. Div. 1, 9, 15.—Trop.: cana veritas Atticae philosophiae alumna, truth, the foster-child of Attic philosophy, Varr. ap. Non. 243, 2: jam bene constitutae civitatis quasi alumna quaedam, eloquentia, the foster-child of an already well-ordered state, * Cic. Brut. 12, 45: cliens et alumna Urbis Ostia (as a colony of the same), Flor. 3, 21.—
- C The neutr.: numen alumnum, Ov. M. 4, 421.—
- II In late Lat., act., nourishing; or subst., nourisher, one who brings up or educates: cygnus alumna stagna petierat, Mart. Cap. 1, p. 11.—Hence Isidorus: et qui alit et alitur, alumnus dici potest, Orig. 10, 1.
alumpnus, fostercild
solum vero ~is et collactaneis, si quid habent amoris vel fidei, illud habent
Poncetum filium nostrum ‥ et vestrum armigerum et alumpnum(
lego L. camerario et alumpno meo
dominus R. de S., quondam alumpnus domini regis primogeniti
cum ‥ tenear ‥ pupillis succurrere, ‥ rogo ut id quod noster attornatus in vestrum alumpnum exercuerit ‥ non displiceat
infula terrenos nisi caeli comat alumnos
laudis alumpnus / Alcides
milites, Martis ~i
ecclesia Scoticana ‥ propriis eciam quos parturivit alumpnis spernitur
W. Wyntoniensis episcopus ‥ Christiane religionis alumpnos ‥ intendens ampliare
egregius Christi regnantis alumnus
Nicholaus spetialis ejus [Wlstani ] ~us
de statu Edmundi ‥ alumpni vestri
nostre communitatis alumpnos
quemcumque voluerit academiae ~um
~us,fosterbropor
~us,fosterfæder
a domini ‥ accessu ‥ suum ~um [olor ] non mitius ceteris ‥ propellebat
studencium ‥ quorum semper extitistis singularis alumpnus
illo ~o qui puerum in Christo educandum suscepit
I [passif] : ¶ 1 m. , nourrisson, enfant : Cic. Verr. 2, 5, 169, [fig.] Cic. Phil. 7, 8 || disciple, élève : Cic. Fin. 4, 72 ¶ 2 f. , Cic. Br. 45 ¶ 3 n. , Ov. M. 4, 421.
II [actif] : nourricier : Capel. 1, 86 ; 1, 28.
- 1. pleegzoon, pupil;
- 2. volgeling, leerling [Platonis];
- 3. (m. aanduiding v.d. plaats of het gebied waar iem. opgroeit) kind, zoon [Paeligni ruris; agrestis];
- 4. (poët.) (v. dieren) jong; ➤ parvi -i jongvee; II. adj. a, um (poët.) grootgebracht, opgevoed.
Scutifervel famulus honoratior, sic dictus, quod ex mensa domini aleretur. Testam. Esquivati comit. Bigor. et dom.
de Chabannesann. 1283 :
Mando quod prædicti eleemosinarii et executores testamenti mei satisfaciant et dent de bonis meis militibus meis, qui me servierunt et Alumnis meis et aliis servientibus, secundum quod meruerunt.
- alo, a foster-son, ward, nursling: Carus, V.: dulcis, H.: hos usūs praestet tibi alumnus, i. e. this will be your reward for bringing him up, O.: legionum, brought up in the camp, Ta.: eorum agrorum alumni: (nec sentient) dulces alumni grave tempus, H.: alumno numine, O.—Fig.: ego itaque pacis, ut ita dicam, alumnus: Platonis, discipledisciplinae meae.
-
…regi fuit honestum, habere aliquem in consiliis capiendis Nestorem, mihi vero gloriosum te iuvenem consulem florere laudibus quasi alumnum disciplinae meae. L. quidem Caesar, cum ad eum aegrotum Neapolim venissem, quamquam erat oppressus totius corporis…
Cicero, Epistulae ad Atticum
-
…nec optare, sed sumere, contraria autem non fugere, sed quasi secernere. Quid ait Aristoteles reliquique Platonis alumni Se omnia, quae secundum naturam sint, bona appellare, quae autem contra, mala. Videsne igitur Zenonem…
M. Tullius Cicero, de Finibus Bonorum et Malorum
-
…Videmus haec signa numquam fere mentientia nec tamen cur ita fiat videmus. vos quoque signa videtis, aquai dulcis alumnae, cum clamore paratis inanis fundere voces absurdoque sono fontis et stagna cietis. quis est qui ranunculos hoc videre…
M. Tullius Cicero, De Divinatione
-
…ac regum dominatione devinctis nasci cupiditas dicendi solet. Pacis est comes otique socia et iam bene constitutae civitatis quasi alumna quaedam elo quentia. itaque ait Aristoteles, cum sublatis in Sicilia tyrannis res privatae longo intervallo iudiciis repeterentur ,…
M. Tullius Cicero, Brutus
-
…cum Heracliensem securi percussum esse dico, versatur mihi ante oculos indignitas calamitatis. Eorumne populorum civis, eorum agrorum alumnos, ex quibus maxima vis frumenti quotannis plebi Romanae illorum operis ac laboribus quaeritur, qui a parentibus spe nostri…
Cicero, in Verrem
-
…, fuit honestum, habere aliquem in consiliis capiendis Nestorem, mihi vero gloriosum te iuvenem consulem florere laudibus quasi alumnum disciplinae meae. L. quidem Caesar, cum ad eum aegrotum Neapolim venissem, quamquam erat oppressus totius corporis…
Cicero, Epistulae ad Familiares
-
…delectus est, ut ille in dolore cruciatuque moriens perangusto fretu divisa servitutis ac libertatis iura cognosceret, Italia autem alumnum suum servitutis extremo summoque supplicio adfixum videret. facinus est vincire civem Romanum, scelus verberare, prope parricidium necare…
Cicero, in Verrem
-
…, hinc mediocris opes, hinc dignitatem si quam habemus consecuti sumus ego igitur pacis, ut ita dicam, alumnus qui quantuscumque sum nihil enim mihi adrogo sine pace civili certe non fuissem periculose dico quem ad modum accepturi ,…
Cicero, Philippicae
-
…vatibus occurras, periturae parcere chartae. cur tamen hoc potius libeat decurrere campo per quem magnus equos Auruncae flexit alumnus, si vacat ac placidi rationem admittitis, edam. Cum tener uxorem ducat spado, Mevia Tuscum figat aprum…
Juvenal, Satires
-
…loquor, sulcos etiamnum rector equorum fumantemque locum et spumis madida arva reliquit. nec commune malum est tellus agnoscit alumnos, stat Thebana acies. stupet haec et credere Adrastus cunctatur ; sed Mopsus idem trepidusque ferebat Actor idem ,…
Statius, P. Papinius, Thebais