amanter

ămanter, adv., v. amo, P. a.

amanter, Adv. m. Compar. u. Superl. (amans), liebevoll, liebreich, freundlich, valde hoc velim amanter diligenterque conficias, Cic.: gravius de nobis querentur et amantius, Cic.: melius et amantius ille, qui gladium offerebat, Tac.: quocum coniunctissime atque amantissime vixerat, ganz eng u. innig verbunden, Cic.

amanter , lovingly. quam consolari ceperat ‥ ~er excolit Map NC III 2 p. 118; c1239 castigationem ‥ ~er et obedienter suscipere et tanto ~ius et obedientius a patribus spiritalibus quam a carnalibus quanto ‥ Gros. Ep. 127 p. 405; s858 ipsa ‥ quendam magistrum ~issime diligebat Eul. Hist. I 243.

ămantĕr, (14) en ami, dʼune façon affectueuse : Cic. Fam. 5, 19, 1 ; Att. 2, 4, 1 ; amantius Cic. Rep. 1, 6 ; amantissime Cic. Att. 6, 1, 20 ; Læl. 2.

amanter . adv. c. s.
親愛然。

Suggest a Translation
See an image

amanter adv.with comp.and sup.

• amans, lovingly, affectionately, amiably: meum adventum videre: amantius (facere), Ta.: quocum amantissime vixerat.