amaracinus
ămārăcĭnus, a, um, adj. [amaracus],
- of marjoram: oleum, Plin. 21, 22, 93, § 163: unguentum, id. 13, 1, 2, § 3; also absol.: ămārăcĭnum, i, n. (sc. unguentum), marjoram ointment, Lucr. 2, 847; 4, 1173; odious to swine, id. 6, 974; hence the proverb: nihil cum amaracino sui, of people who will have nothing to do with a thing, Gell. praef. 19.
amāracinus, a, um (ἀμαράκινος), aus Majoran, unguentum od. oleum, die »Majoransalbe«, das »Majoranöl«, ein beliebtes Parfüm, Plin. 13, 5; 21, 163: dass. subst., amarācinum, ī, n., »Majoranparfüm«, Lucr. 2, 847; 4, 1179. Isid. 4, 12, 8: Plur. b. Serv. Verg. Aen. 1, 693: dessen Geruch den Schweinen sehr verhaßt ist (s. Lucr. 6, 973); dah. das Sprichw.: nihil cum amaracino sui, was nützt der Kuh Muskate, Gell. praef. 19.
oleum †amarissimum [l. ~icinum ], i. de succo majorane
ămārăcĭnus, a, um, de marjolaine : Plin. 21, 163, etc. || n. pris substt , essence de marjolaine : Lucr. 2, 847, etc.
amaracinus , a, um. adj. et, v. amaracum
See an image
See an image