amarantus
amarantus, the amaranth
ămărantus, i, m., = ἀμάραντος (unfading),
- amaranth: Celosia cristata, Linn.; Plin. 21, 8, 23, § 47; Tib. 3, 4, 33; Ov. F. 4, 439.
amarantus, ī, m. (ἀμάραντος, unverwelklich), Amarant, Tausendschön, Samtblume (Celosia cristata. L.), Tibull. 3, 4, 33. Ov. fast. 4, 439. Plin. 21, 47: Plur., immortales amaranti, Col. poët. 10, 175.
crisogon vel crisantum vel ~um, virga ejus est alba recta, folia habens angusta in circuitu sicut abrothanum
ămărantus, (15) ī, m. , amarante : Plin. 21, 47 ; Ov. F. 4, 439.
amarantus ī, n
- , ἀμάραντος, the amaranth, O., Tb.