amolior
amolior, to remove, move away
ā-mōlĭor, ītus, 4, v. dep., to remove a person or thing from a place (with effort or difficulty), to move or carry away: amoliri dicuntur ea, quae cum magnā difficultate et molimine summoventur et tolluntur e medio, Don. ad Ter. And. 707 (never in Cic. or Hor.).
- I Lit., Att. ap. Non. 75, 31: amoliri omnia, Plaut. Ps. 3, 2, 67 (856); so id. Most. 2, 1, 44 (391): impedimentum omne, Sisenn. ap. Non. 73, 15: omnia e medio, Plin. 11, 10, 10, § 25: obstantia silvarum, Tac. A. 1, 50: onus, Luc. 5, 354.—Hence, amoliri se (ante-class.), to take one's self away, to go away: non tu te e conspectu hinc amolire? Pac. ap. Non. 73, 13; Plaut. Truc. 2, 7, 68 (618); so id. Ps. 1, 5, 144 (558); hinc vos amolimini, begone, Ter. And. 707.—
- II Trop., to put away, avert; in rhet., to refute, repel: religiosum id gestamen amoliendis periculis arbitrantur, Plin. 32, 2, 11, § 23; invidiam crimenque ab aliquo, Tac. H. 3, 75: dedecus, id. A. 14, 14: amolior et amoveo nomen meum, i. e. omitto, I pass over, lay no stress on, Liv. 28, 28: videndum etiam, simul nobis plura aggredienda sint, an amolienda singula, i. e. refutanda, to be refuted, rebutted, Quint. 5, 13, 11; so id. 4, 1, 29; 4, 2, 27 al.☞ Pass.: Jube haec hinc omnia amolirier, Plaut. Most. 2, 1, 24 (371): cum amolita objecta onera armatis dedissent viam, Liv. 25, 36.
ā-mōlior, ītus sum, īrī, mit Anstrengung wegschaffen, beiseite schaffen, beseitigen, entfernen, I) eig.: haec hinc propere amolimini, Plaut.: am. obiecta onera, Liv.: am. obstantia silvarum, Tac.: manibus suis amoliri ac diruere omnia tyrannidis vestigia, Liv.: dah. refl., amoliri se, sich schieben, sich (fort)packen, sich (fort)trollen, se hinc, Plaut. u. Ter.: hinc se intro, Plaut.: se hinc (a) stabulis, Pacuv.: se e conspectu hinc, Pacuv. – II) übtr.: 1) etw. Unangenehmes, Nachteiliges usw. wegschaffen, abwälzen, -wenden, beseitigen, entfernen, a) Lebl.: pericula, Plin.: invidiam crimenque ab alqo, Tac.: dedecus, Tac. – bes. v. Redner, etw. seiner Partei Nachteiliges (wie Verdacht, schlimmen Ruf, Klagpunkte u. dgl.) durch seine Darstellung abwälzen, abweisen, beseitigen, widerlegen, alqd prooemio, Quint. 4, 1, 29; u. so Quint. 4, 2, 27 u.ö. – b) eine Person sich vom Halse schaffen, beseitigen (s. Heräus Tac. hist. 1, 13, 14), Octaviam uxorem, Tac.: alqm specie honoris, Tac.: his verbis alqm a se, loswerden, Gell. – 2) in der Rede etw. beiseite lassen (= nicht in Betracht kommen lassen, mit Stillschweigen übergehen), amolior et amoveo nomen meum, Liv. 28, 28, 10. – ➳ Parag. Infin., amolirier, Plaut. most. 371 (wo haec omnia Objekt). – Passiv, ut a se vis Romani exercitus amoliretur, Iul. Val. 1, 22 (17): commixta sive amolita, Apul. de deo Socr. 9: exuviis amolitis, ibid. 23.
āmōlĭor, (13) ītus sum, īrī, tr., ¶ 1 écarter, éloigner [avec idée dʼeffort, de peine] : impedimentum de cunctis itineribus amoliri Sisenna Hist. 74, débarrasser dʼobstacle tous les chemins ; objecta onera Liv. 25, 36, 11, déplacer (écarter) les fardeaux entassés comme obstacle ¶ 2 [fig.] éloigner : amoliri juvenem specie honoris statuit Tac. Ann. 2, 42, il résolut dʼécarter le jeune homme [Germanicus] sous couleur de lʼhonorer ; amolior et amoveo nomen meum Liv. 28, 28, 10, jʼécarte, jʼenlève mon nom du débat ; crimen ab aliquo Tac. H. 3, 75, détourner de qqn une accusation ¶ 3 [chez les comiques] se amoliri, se déplacer, se transporter ailleurs, décamper, déguerpir : Pl. Merc. 384 ; Ps. 557 ; Ter. Andr. 707.
➳ inf. amolirier Pl. Most. 371 ; participe avec sens passif : Apul. Socr. 9 ; 23.
- 1. (met moeite) wegwerken, opruimen [onera];
- 2. verwijderen, uit de weg ruimen, afwentelen, afwenden [pericula; invidiam crimenque ab alqo];
- 3. (bij het spreken) buiten beschouwing laten [nomen];
- 4. uit de weg ruimen, uitschakelen.
āmōlior ītus sum, īrī, dep.
- ab + molior, to remove, move away: obstantia silvarum, Ta.: vos amolimini, take yourselves off, T.: onera, L.—Fig., to avert, put away, remove: dedecus, Ta.: nomen meum, put out of consideration, L.: uxorem, Ta.