About
Menu

amolior

amolior, to remove, move away

ā-mōlĭor, ītus, 4, v. dep., to remove a person or thing from a place (with effort or difficulty), to move or carry away: amoliri dicuntur ea, quae cum magnā difficultate et molimine summoventur et tolluntur e medio, Don. ad Ter. And. 707 (never in Cic. or Hor.).
  • I Lit., Att. ap. Non. 75, 31: amoliri omnia, Plaut. Ps. 3, 2, 67 (856); so id. Most. 2, 1, 44 (391): impedimentum omne, Sisenn. ap. Non. 73, 15: omnia e medio, Plin. 11, 10, 10, § 25: obstantia silvarum, Tac. A. 1, 50: onus, Luc. 5, 354.—Hence, amoliri se (ante-class.), to take one's self away, to go away: non tu te e conspectu hinc amolire? Pac. ap. Non. 73, 13; Plaut. Truc. 2, 7, 68 (618); so id. Ps. 1, 5, 144 (558); hinc vos amolimini, begone, Ter. And. 707.—
  • II Trop., to put away, avert; in rhet., to refute, repel: religiosum id gestamen amoliendis periculis arbitrantur, Plin. 32, 2, 11, § 23; invidiam crimenque ab aliquo, Tac. H. 3, 75: dedecus, id. A. 14, 14: amolior et amoveo nomen meum, i. e. omitto, I pass over, lay no stress on, Liv. 28, 28: videndum etiam, simul nobis plura aggredienda sint, an amolienda singula, i. e. refutanda, to be refuted, rebutted, Quint. 5, 13, 11; so id. 4, 1, 29; 4, 2, 27 al.☞ Pass.: Jube haec hinc omnia amolirier, Plaut. Most. 2, 1, 24 (371): cum amolita objecta onera armatis dedissent viam, Liv. 25, 36.

Saved

Recent