anicula
anicula, a little old woman, granny
ănĭcŭla (sync. ănĭcla, Prud. στεφ. 6, 149), ae, f. dim. [anus],
- a little old woman: neque illi benivolens extra unam aniculam quisquam aderat, Ter. Phorm. 98: importunitatem spectate aniculae, id. And. 231: haec ne aniculae quidem existimant, Cic. Div. 2, 15: ista sunt tota commenticia, vix digna lucubratione anicularum, id. N. D. 1, 34; 1, 20; id. Fl. 36; Sen. Ep. 77 al.
anicula, ae, f. (Demin. v. anus), ein altes Frauenzimmer, ein altes Weib, -Mütterchen, Ter., Cic. u.a.: als Schimpfwort, te philosopham aniculam vocat, Vulc. Cass. Avid. 1, 8.
apparuit ei in visione ‥ quaedam ~a satis decrepita
~a,eald cwene
~am partium istarum, que per triennium ante ceca fuerat
salutantes se pannosas etiam ~as mitissime resalutabat
ănĭcŭla, (13) æ, f. (dim. de anus ), petite vieille : Ter. Andr. 231 ; Cic. Div. 2, 36 ; Nat. 1, 55.
anicula ae, f dim.
- anus, a little old woman, granny, T.: minime suspiciosa.