anima
anima, air, breath, life, soul
to draw in breath
the ‘animus’ is that by which we are wise, the ‘anima’, that by which we live
- I Lit., air, a current of air, a breeze, wind (mostly poet.): ne quid animae forte amittat dormiens, Plaut. Aul. 2, 4, 23 (302) sq.: vela ventorum animae immittere, Att. ap. Non. p. 234, 9 (Trag. Rel. p. 137 Rib.): aurarum leves animae, Lucr. 5, 236: prece quaesit Ventorum pavidus paces animasque secundas, he anxiously implores a lull in the winds and a favoring breeze, id. 5, 1229: impellunt animae lintea, Hor. C. 4, 12, 2: Ne dubites quin haec animaï turbida sit vis, Lucr. 6, 693: Quantum ignes animaeque valent (of the wind in the workshop of Vulcan), Verg. A. 8, 403.—Also of a flame of fire (blowing like the air): noctilucam tollo, ad focum fero, inflo; anima reviviscit, Varr. ap. Non. p. 234, 5.—
- II Transf.
- A In gen., the air, as an element, like fire, water, and earth (mostly poet.): aqua, terra, anima et sol, Enn. ap. Varr. R. R. 1, 4, 1: qui quattuor ex rebus posse omnia rentur, Ex igni, terrā atque animā, procrescere et imbri, Lucr. 1, 715: ut, quem ad modum ignis animae, sic anima aquae, quodque anima aquae, id aqua terrae proportione redderet. Earum quattuor rerum etc., Cic. Tim. 5: utrum (animus) sit ignis, an anima, an sanguis, id. Ac. 2 (Luc.), 39, 124: si anima est (animus), fortasse dissipabitur, id. Tusc. 1, 1, 24; 1, 25, 6: si deus aut anima aut ignis est, idem est animus hominis, id. ib. 1, 26, 65: animus ex inflammatā animā constat, ut potissimum videri video Panaetio, id. ib. 1, 18, 42: Semina terrarumque animaeque, Verg. E. 6, 32.—
- B The air inhaled and exhaled, breath (concr.); while spiritus denotes orig. breathing (abstr.; very freq. in prose and poetry); cf. Cic. N. D. 2, 54, 136: excipiat animam eam, quae ducta sit spiritu, Plaut. As. 5, 2, 44 (894): animam compressi, aurem admovi, Ter. Phorm. 868 Ruhnk.: animam recipe, take breath, id. Ad. 324: cum spiritus ejus (sc. Demosthenis) esset angustior, tantum continendā animā in dicendo est assecutus, ut, etc., Cic. de Or. 1, 61, 261: ne circuitus ipse verborum sit longior quam vires atque anima patiatur, id. ib. 3, 49, 191; 3, 46, 181; id. N. D. 2, 54, 136: fetida anima nasum oppugnat, Titin. ap. Non. p. 233, 5 (Com. Rel. p. 136 Rib.); Caecil. ib. 9: qui non modo animum integrum, sed ne animam quidem puram conservare potuisset, Cic. Verr. 2, 3, 58: animas et olentia Medi Ora fovent illo, with this the Medes correct their breath, etc., Verg. G. 2, 134: respiramen iterque Eripiunt animae, Ov. M. 12, 143; cf. id. F. 1, 425: animae gravitas, bad smell of the breath, Plin. 20, 9, 35, § 91; cf. id. 11, 37, 72, § 188; 22, 25, 64, § 132 al.: artavit clusitque animam, Luc. 4, 370; so Tac. A. 6, 50: spes illorum abominatio animae, Vulg. Job, 11, 20.—Of breath exhaled: inspirant graves animas, Ov. M. 4, 498.— Of the air breathed into a musical instrument, a breath of air, Varr. ap. Non. p. 233. 13.—Since air is a necessary condition of life,
- C.1 The vital principle, the breath of life: animus est, quo sapimus, anima, quā vivimus, Non. p. 426, 27 (hence anima denotes the animal principle of life, in distinction from animus, the spiritual, reasoning, willing principle; very freq. in Lucr. and class.): Mater est terra, ea parit corpus, animam aether adjugat, Pac. ap. Non. p. 75, 11 (Trag. Rel. p. 88 Rib.): tunc cum primis ratione sagaci, Unde anima atque animi constet natura, videndum, whence spring life and the nature of the mind, Lucr. 1, 131; 3, 158 sq.; so id. 3, 417 sq.; 3, 565; 3, 705; 2, 950; 4, 922; 4, 944; 4, 959; 6, 798; 6, 1223; 6, 1233 et saep.: deus totus est sensuus, totus visuus, totus audituus, totus animae, totus animi, totus sui, Plin. 2, 7, 5, § 14 Jan: quaedam (animantia) animum habent, quaedam tantum animam, Sen. Ep. 58: anima omnis carnis in sanguine est, Vulg. Lev. 17, 14 al.—Hence,
- 2 In gen., life: cum anima corpus liquerit, Att. Trag. Rel. p. 214 Rib.: Animae pauxillulum in me habet, Naev. Com. Rel. p. 14 Rib.: Date ferrum, quī me animā privem, Enn. ap. Non. p. 474, 31 (Trag. Rel. p. 37 Rib.): me dicabo atque animam devōvo (i. e. devovero) hostibus, Att. ap. Non. p. 98, 12 (Trag. Rel. p. 283 Rib.): conficit animam vis volneris, Att. Trag. Rel. p. 209 Rib.: adimere animam, Plaut. Mil. 3, 1, 137 (732); so id. Men. 5, 5, 7 (905): exstinguere, Ter. Ad. 314: relinquere, id. ib. 498: edere, Cic. Sest. 38: de vestrā vitā, de conjugum vestrarum ac liberorum animā judicandum est, id. Cat. 4, 9, 18: si tibi omnia sua praeter animam tradidit, id. Rosc. Am. 50: libertas et anima nostra in dubio est, Sall. C. 52, 6: pauci, quibus relicta est anima, clausi in tenebris, etc., id. J. 14, 15; cf. retinere, id. ib. 31, 20: de manu viri et fratris ejus requiram animam hominis, Vulg. Gen. 9, 5; ib. Matt. 2, 20; ib. 1 Cor. 14, 7: animam agere, to give up the ghost, to die, Cic. Tusc. 1, 9, 19; so also efflare, to expire, id. ib.; id. Mil. 18 fin.; Suet. Aug. 99; so, exhalare, Ov. M. 15, 528; and, exspirare, id. ib. 5, 106 (cf. in Gr. θυμὸν ἀποπνέειν, ψυχὴν ἐκπνέειν, βίον ἀποψύχειν, etc.): deponere, Nep. Hann. 1, 3: ponere, Vulg. Joan. 10, 17; 13, 27: amittere, Lucr. 6, 1233: emittere, Nep. Epam. 9, 3 Br. (so in Gr. ἀφιέναι τὴν ψυχήν): proicere, Verg. A. 6, 436: purpuream vomit ille animam, said of a wounded man, id. ib. 9, 349.—In Vulg. Matt. 16, 25 and 26, anima in v. 25 seems to pass to the higher meaning, soul, (cf. infra, II. D.) in v. 26, as ἡ ψυχή in the original also can do.—Poet.: anima amphorae, the fumes of wine, Phaedr. 3, 1: Ni ego illi puteo, si occepso, animam omnem intertraxero, draw up all the life of that well, i. e. draw it dry, Plaut. Am. 2, 2, 41 (673).—Trop.: corpus imperii unius praesidis nutu, quasi animā et mente, regeretur, Flor. 4, 3: accentus quasi anima vocis est, Pompon. p. 67 Lind.—Prov.: animam debere, to owe life itself, of one deeply in debt: quid si animam debet? Ter. Phorm. 661 (Graecum proverbium: καὶ αὐτὴν τὴν ψυχὴν ὀφείλει, Don.).—Metaph., applied to plants and other things possessing organic life, Sen. Ep. 58; so Plin. 17, 21, 35, § 152; 31, 1, 1, § 3; 14, 1, 3, § 16 al.—
- 3 Meton., a creature endowed with anima, a living being: ova parere solet genu' pennis condecoratum, non animam, Enn. ap. Varr. L. L. 5, 10, 18: hi (deos) fibris animāque litant, Stat. Th. 2, 246; Vulg. Gen. 2, 7; ib. Josh. 11, 11; ib. Luc. 9, 56; ib. Act. 2, 43 et saep.: animae rationis expertes, Lact. 3, 8.—So esp. of men (as we also say souls for persons; poet. or in post-Aug. prose): egregias animas, quae sanguine nobis Hanc patriam peperere suo, etc., Verg. A. 11, 24: animae quales nec candidiores, etc., Hor. S. 1, 5, 41; Luc. 5, 322: vos Treveri et ceterae servientium animae, ministering spirits, Tac. H. 4, 32.—So in enumerations in eccl. Lat.: hos genuit Jacob sedecim animas, Vulg. Gen. 46, 18; 46, 22; ib. Act. 2, 41; 7, 14.—Of slaves (eccl. Lat.): merces animarum hominum, Vulg. Apoc. 18, 13 (after the use of ἡ ψυχή and ). —Hence, also, souls separated from the body, the shades of the Lower World, manes: Unde (ex Averno) animae excitantur, Enn. ap. Cic. Tusc. 1, 16, 37: tu pias laetis animas reponis Sedibus, Hor. C. 1, 10, 17; cf. id. S. 1, 8, 29: animamque sepulcro Condimus, Verg. A. 3, 67; Ov. M. 7, 612; so id. ib. 8, 488; 10, 41; 14, 411; 15, 158; Suet. Caes. 88; so, vita: tenuīs sine corpore vitas volitare, Verg. A. 6, 292.—So in eccl. Lat. of departed spirits: timete eum, qui potest animam et corpus perdere in Gehennam, Vulg. Matt. 10, 28 bis: non derelinques animam meam in Inferno, ib. Act. 2, 27; ib. Apoc. 6, 9; 20, 4.—
- 4 As expressive of love: vos, meae carissimae animae, my dearest souls, Cic. Fam. 14, 14; 14, 18: Pro quā non metuam mori, Si parcent animae fata superstiti, the dear surviving life, Hor. C. 3, 9, 12; cf.: animae dimidium meae, id. ib. 1, 3, 8: meae pars animae, id. ib. 2, 17, 5.—
- D Sometimes for animus, as the rational soul of man.
- a The mind as the seat of thought (cf. animus, II. A.): anima rationis consiliique particeps, Cic. N. D. 1, 31, 87: causa in animā sensuque meo penitus affixa atque insita, id. Verr. 2, 5, 53: ingenii facinora, sicut anima, immortalia sunt, Sall. J. 2, 2.—So often in eccl. Lat.: ad te Domine, levavi animam meam, Vulg. Psa. 24, 1; 102, 1; 118, 129: magnificat anima mea Dominum, ib. Luc. 1, 46; ib. Act. 15, 24 al.—
- b As the seat of feeling (cf. animus, II. B.): sapimus animo, fruimur animā: sine animo anima est debilis, Att. ap. Non. p. 426, 29 (Trag. Rel. p. 175 Rib.): desiderat anima mea ad te, Deus, Vulg. Psa. 41, 2: tristis est anima mea, ib. Matt. 26, 38; ib. Joan. 10, 27 et saep.—
- E For consciousness (cf. animus, II. A. 3. and conscientia, II. A.): cum perhibetur animam liquisse, Lucr. 3, 598; in this phrase animus is more common.
B) insbes.: 1) die Luft, als Naturelement, im Gegensatz zum Feuer, Wasser usw., Cic. u. Verg. – 2) die eingeatmete Luft, der Atem, Hauch (in concr., dagegen spiritus, urspr. das Atmen in abstr., der Atem, der die Luft in Zügen einnimmt u. ausstößt, der Atemzug; vgl. Cic. de nat deor. 2, 54, 136), animam ducere, Cic., od. trahere, Plin., Atem holen: animam continere, Cic., od. comprimere, Plaut, fr. u. Ter., an sich halten: animam recipe, komm wieder zu dir, Ter.: anima foetida od. redolens, übelriechender Atem, Komik. u. Sen. rhet.: animae gravitas, Plin.: anima deficit, es entsteht Ohnmacht, Cels.
II) übtr.: A) das durch den Atem bedingte Lebensprinzip, der Lebenshauch, die Lebenskraft, der Lebensgeist, die Seele (u. zwar ist anima das rein tierische, animus hingegen das geistige, vernünftige, begehrende Lebensprinzip), I) eig.: a) übh., Lucr., Varr. u.a.: neque in homine inesse animum vel animam nec in bestia, weder eine geistige, noch eine physische (vom Leibe trennbare) Seele, Cic. (u. so neben animus b. Lucr. 3, 398. Iuven. 15, 149). – dah. von den abgeschiedenen Seelen, Geistern, Schatten in der Unterwelt, die Manen, b. Dichtern u. Suet. Caes. 88. – auch von Pflanzen u. andern organischen Stoffen, denen eine Seele als Grund der Selbstbewegung, des Wachsens beigelegt wird (vgl. Sen. ep. 58, 8), oft b. Plin.: anima amphorae, Weinduft, Phaedr.: scherzh., anima putei, v. Wasser, Plaut. – b) das tierische, physische Leben, sofern es durch das Vorhandensein der Seele im Leibe bedingt ist, animā se privare, Enn. fr.: anima corpus liquit, Acc. fr.: animam relinquam potius, will lieber sterben, Ter.: animam edere, Cic., od. efflare, Nep., od. exspirare od. effundere od. finire, Ov., od. dimittere, exhalare, Mart., od. deponere, Nep., od. dare, Verg., die Seele, das Leben aushauchen, -lassen = sterben: animam agere, in den letzten Zügen liegen, mit dem Tode kämpfen (s. ago no. 1, 2, a, β od. S. 262), Cic., Liv. u.a.: animam ducere (hinschmachten), Liv.: animam trahere (hinschleppen), Liv. u. Tac. (s. Weißenb. Liv. 3, 6, 8): dum anima est, solange er atmet od. lebt, Cic. – u. nach der Vorstellung, das Blut sei Sitz des Lebens, purpuream vomit animam, Verg.: sanguineae animae, Manil.; vgl. Thiel Verg. Aen. 2, 639; 9, 349. – animam debere (sprichw.), das Leben schuldig sein, von stark Verschuldeten, Ter. Phorm. 661. – 2) meton., ein mit anima versehenes Geschöpf, ein belebtes Wesen, ova parire, non animam, Enn. – v. vernünftigen Wesen, servientium animae, Tac.: imbelles animae, feige Seelen, Lucan. – u. als Liebkosungswort, Seele, vos, meae carissimae animae, Cic.: animae, quales neque candidiores terra tulit, Hor.: egregiae animae, Verg.
B) (wie animus) die vernünftige Seele des Menschen, der Geist (vgl. Kritz Sall. Iug. 2, 1. Cic. ecl. ind. in v.), anima rationis consiliique particeps, Cic.: ingenii facinora, sicut anima, immortalia sunt, Sall.: animae morte carent, Ov. – ➳ a) Archaist. Genet. sing. animai, Enn. u. Lucr. – b) Dat. u. Abl. plur. b. Cicero usw. regelmäßig animis; bei Spät., bes. bei den Eccl. oft auch animabus, zB. Vulg. exod. 30, 12 u. 16 u.a. Augustin. de civ. dei 19, 23. Auson. perioch. Odyss. 11. Serv. Verg. Aen. 6, 136 u.a. Iul. Val. 3, 16 p. 117 (a) ed. Paris. Vgl. Neue-Wagener Formenl.3 Bd. 1. S. 45 u. Georges, Lexik. der lat. Wortf. S. 48.
gementes / exhalant animas ossa cutisque vagas
prostratum ac jam ~am agentem
[homo ] partem ‥ sui ‥ cum sensibilibus possidet in quantum corpus est, partem cum intelligibilibus in quantum ~a
si non esset ~a tota in singulis membris sui corporis, non sentiret tota in singulis
non est ratio vel voluntas tota ~a, sed est unaquaeque aliquid in ~a
quod [infans ] mox ab ipsa conceptione rationalem ~am habeat, nullus humanus suscipit sensus
caro vivit ab ~a, cum aliunde corpori vita esse non posset
illud quod movetur voluntarie ‥ movetur per aliquid quod est aliud a natura corporis: quicquid illud sit, illud est ~a
est igitur sedes anime dignissima cordis / hospitium
spiritus animalis, qui est unicum instrumentum ~e
corpus humanum ‥ proprium ~e rationalis organum
[caput ] ipsius ~e, que consistit corpori, quodammodo personam gerit
~a rationalis ‥ est ubique in corpore et in singulis partibus, sed tamen non localiter sed ut forma et perfectio corporis
utrum in homine ~a racionalis, sensibilis et vegetabilis sint una substancia simplex
subversio ~e est continuus appetitus nauseandi
ubi ‥ dicit totum hominem non nisi ex ~a et carne constare
quid ~a in occulto passa sit, caro palam praemonstrabat
duplici contritione anxiata est in ~a
suam in patientia ~am possidens
data sunt Wallensibus duo dolia vini ad refocillandas eorum ~as
nova audita cor multum letificant et ~am recreant
me sine ‥ / vix artus animaeque carerent tramite mortis
ut ‥ nullius ~a hominis pro interfecto regis fratre ‥ daretur
quod frater suus in ~am ejus conjurasset
ut confessione ‥ certioraretur, si in ~am suam aliquid machinarentur filii
eorum [sc. brutorum ] ~e, simul ut a corpore separantur, pereunt
sicut generatur ~a in putrefactis per solam illam virtutem [celestem ]
~a est generalis vita quae omnia quae in motu atque in statu sunt vegetat atque movet
sicut illa extime sphere ~a omnibus conditorum ~abus ‥ prestantior est
super hos duos polos ‥ circumvolvitur celum cum omnibus stellis et planetis, qui sunt in eo motu equali et uniformi ‥, cujus motus causa efficiens est ~a mundi
supersunt fideles ~ae quae ipsum ‥ testantur se ‥ conspexisse
Joseph ‥ patrem suum cum lxxij ~abus venientibus recepit
in navi cclxxvj ~e fuerunt
collise naves ‥ perierunt et submerse sunt plusquam cxx cum equis et armis et ~abus multis
hoc carneum ~ae ergastulum
idcirco haec signa de fine saeculi praemittuntur, ut de ~abus nostris debeamus esse solliciti(
nec timore mortis hi qui supererant a morte ~ae, qua peccando sternebantur, revocari poterant
reliquit ‥ ~arum curam fratri suo Fullano
oporteret te ~abus eorum pastorali discretione consulere
diabolus, qui semper circa hoc satagit, qualiter in ~abus hominum maxime latrocinari possit(
corpus ‥ non perire dicis, ~am vero, ducem ac dominam incorpoream agentemque naturam, totalem non particularem perire deliras
episcopus ‥ electo curam ~arum commisit
ne prolixior ecclesie ‥ viduatio damnum irreparabile pariat ~abus
necessarium ad salutem ~e
in ~a tua vide alia duo, peccatum et ignoranciam, quia sepe quod putas bonum est malum et mors ~e [ME: ]soule murðre
ad superas anima remeante catervas
locus ‥ in quo recipiuntur ~ae eorum qui in bonis ‥ operibus de corpore exeunt
ignea inferni animabus Tartara complet
est necesse omnem humanam ~am aut semper miseram esse aut aliquando vere beatam
cuidam virginum, ‥ quae ‥ eas ad orandum pro ~a ejus, etiam priusquam cetera congregatio ejus obitum cognovisset, excitaverit
munera ‥ defunctorum ~abus congruentia [(AS: ] puteo inpendantur apertosaulsceat
concedo ecclesie S. Martini ‥ terram ‥ sicut dominium monasterii pro ~abus patris et matris mee
hanc terram ‥ concessit S. Petro pro sua ~a
si ipse ‥ pecuniam suam non dederit, ‥ parentes et legitimi homines ejus eam pro ~a ejus dividant(
pro ~a regis David ‥ constituam quandam domum religionis
ad sustentandum quemdam militem in Terra Sancta, quem illuc mittet pro ~a sua
pro ‥ oracionibus, elemosinis et hospitalitatibus in locis ubi ecclesie fundate fuerunt pro ipsorum fundatorum ‥ et omnium fidelium defunctorum ~abus faciendis(
ut nostre provisionis remedio ‥ transeuncium ~arum quieti succurramus ‥ et saluti
cujus ~a concivis et coheres supernorum civium fieri letetur
celebrabit ‥ unam missam pro ~abus omnium predictorum
matutinas canonicas dicere ‥ cum ~arum commemoracione
in ‥ concionum fine oretur pro ~abus defunctorum in recepta ecclesie consuetudine
cum unum et idem putemus sacramentum quod vel manu propria fit vel in ~a jubentis et presentis juratur(
compositionis ‥ a ‥ patre nostro ‥ facte et in ~am suam jurate
non fiet ita in ~a mea
ab abbate nostro [ob. 1269 ] in sua et conventus ~abus ‥ de dicenda veritate juramento recepto
comes Pembrochie precepto nostro in ~a nostra ad sacra Dei Evangelia corporale prestitit sacramentum(
in ‥ regum predictorum ~as ‥ prestiterunt ‥ juramenta(
in ~as ipsorum regum in nostris manibus corporaliter juraverunt(
per ~am ventris mei magis sum letus ‥ quam
latuit ‥ usque ad diem ~arum
in crastinum festivitatis ~arum
usque in crastinum ~arum
justiciarii sederunt ‥ a crastino ~arum usque ad Natale Domini
in die ~arum fit processio circa cimiterium cum psalmis commendacionis
quod in die Parasceve et in commemoracione omnium ~arum ab omni servili opere cessaretur
post festum commemoracionis ~arum
capella collegii ~arum omnium fidelium defunctorum de Oxon’
ad ~as M. et M. filiarum suarum ‥ in loco eminenciori ‥ ale, in quo quidem loco idem miles intendit sepeliri, ‥ transferendum(
et ipse poneret ~am suam in parte pro me et specialiter oraret pro me in missa per unum annum
suffragiis, laudibus et ~abus, si que fuerint, ‥ omissis(
omnes easdem ~as ‥ publice recitans et Deo devote recommendans
ista clausula scripta fuit in quadam ~a et inclusa in littera prefati episcopi
~a missa ‥ domino archiepiscopo interclusa in littera secunda
➳ gén. arch. animāī Lucr. ; dat. abl. plur. animabus [décadence].
- 1. (a) luchtstroom, wind; (b) lucht;
- 2. adem(tocht); ➤ -am ducere ademhalen; -am continere de adem inhouden;
- 3. ziel, leven(skracht); ➤ -am efflare (of exspirare, edere) de laatste adem uitblazen, sterven; -am agere op sterven liggen;
- 4. (meton.) bezield wezen;
- 5. plur. zielen v.d. overledenen, schimmen, geesten;
- 6. geest, denkvermogen;
- 7. (als koosnaam) hartje; ➤ vos, meae carissimae -ae.
靈魂 性命。氣息。風。 Animam comprimere 自禁氣息。Animam agere vel efflare 斷氣。Animam debet 無力還債。Foetet anima 口氣臭。Animae impellunt lintea 風吹帆。— putei 井水。
Suggest a Translation
See an image
Ita ut in die illa quingentæ Animæ et eo amplius baptizati in nomine Patris, et Filii, et Spiritus sancti, perfecti in fide Christi abscederent.Passio S. Sebastiani :
Omnis familia quæ erat in domo Nicostrati Animæ 33. promiscui sexus et ætatis, etc.S. Audoënus in Vita S. Eligii lib. 2. cap. 40 :
Tanta fuit copia decimæ, ut decima accolarum pars centum Animæ ad partem B.Gregorius Turon. lib. 8. cap. 30 :Eligii sorte devenirent.
Animas in captivitatem subdentes.Ordericus Vitalis lib. 2 :
In nave 276. Animæ fuerunt.
in leg. 6. Cod. Th. de Conlat. donat. est ea quæ pro servis, adscriptis, censitis prædiorum præstatur, quæἘγὼ δὲ τοὺς αἰχμαλώτους ἀποδίδωμι αὐτῷ κατὰ Ψυχὴν νόμισμα ἓν κομιζόμενος παρ᾽ αὐτοῦ , i. in singula capita. Capitatio Animarum,
Humana capitatio, ead. leg. 6. Vide Genes. cap. 46. etc.
Vita. Regestum Petri Diac. Casin. n. 409 :
Contra Animam nostram cogitaverunt et consiliaverunt. In Animam alicujus insidiari,in Edicto Rotharis Regis Longob. tit. 75. § 1 ;
Contra Animam aut sanguinem patris insidiari, tit. 61. § 2.
Animæ periculum incurrere, tit 86. § 2. in Leg. Longob. lib. 1. tit. 17. § 2.
In Animam alterius conjurare, apud Willelmum Neubrig. lib. 5. cap. 20. Vide Petrum Fabrum lib. 3. Semestr. cap. 4. pag. 63.
Pro Anima judicare feudum, pro animæ redemptione aliquid Ecclesiis concedere, in Constitut. Friderici I. Imp. apud Radevicum lib. 4. cap. 7.
In animam alterius Jurare. Vide Jurare.
Animarum domus. Vide in Domus.
le Baillifin Diction. Spagyrico,
- AN-, air, a current of air, breeze, breath, wind: impellunt animae lintea, H.: ignes animaeque, V.— Esp., the airutrum (animus) sit ignis, an anima: semina terrarum animaeque, V.—Breath: animam compressi, T.: animam recipe, take breath, T.: animam puram conservare: animas fovent illo, correct their breath, V.: inspirant graves animas, O.: anima amphorae, the fumes of wine, Ph.—Meton., life: animam exstinguere, T.: deponere, N.: vomere, V.: de liberorum animā iudicandum est: anima nostra in dubio est, S.: Mortalīs animas sortiri, H.: et animam agere, et efflare dicimus, to give up the ghost: non eodem tempore et gestum et animam ageres, i. e. exert yourself in gesturing to the point of death. —Prov.: quid, si animam debet? is in debt for his life?i. e. for everything, T.—Poet., of a dear friend: animae dimidium meae, H.: animae pars, H.— A life, living being, soul, person: egregias animas, quae, etc., V.: animae quales nec candidiores, etc., H.: magnae animae, Ta.—The shades, departed spirits, manes: tu pias laetis animas reponis Sedibus, H.: animam sepulcro Condimus, V.—The rational soul, mind: rationis consilique particeps: docent non interire animas, Cs.
-
…Nam multitudo hostium ne circumvenire queat, prohibent angustiae loci. Quod si virtuti vostrae fortuna inviderit, cavete inulti animam amittatis neu capti potius sicuti pecora trucidemini quam virorum more pugnantes cruentam atque luctuosam victoriam hostibus relinquatis Haec ubi dixit…
Sallust, Catilina
-
…nostros puer iste labores afferat et lacrimis omnia nota meis me sine, quem semper voluit fortuna iacere, hanc animam extremae reddere nequitiae. multi longinquo periere in amore libenter, in quorum numero me quoque terra tegat. non…
Propertius, Elegies
-
…patrum Troiae sub moenibus altis contigit oppetere O Danaum fortissime gentis Tydide Mene Iliacis occumbere campis non potuisse, tuaque animam hanc effundere dextra, saevus ubi Aeacidae telo iacet Hector, ubi ingens Sarpedon, ubi tot Simois correpta sub…
Vergil, Aeneid
-
…ego vitam mortemque iuxta aestumo, quoniam de utraque siletur. Verum enim vero is demum mihi vivere atque frui anima videtur, qui aliquo negotio intentus praeclari facinoris aut artis bonae famam quaerit. Sed in magna copia rerum aliud…
Sallust, Catilina
-
…lunaeque meatus qua fiant ratione, et qua vi quaeque gerantur in terris, tunc cum primis ratione sagaci unde anima atque animi constet natura videndum, et quae res nobis vigilantibus obvia mentes terrificet morbo adfectis somnoque sepultis, cernere…
Lucretius, De Rerum Natura
-
…est domi inopia, foris aes alienum, mala res, spes multo asperior denique quid reliqui habemus praeter miseram animam Quin igitur expergiscimini En illa, illa, quam saepe optastis, libertas, praeterea divitiae, decus, gloria…
Sallust, Catilina
-
…, furens antro se immisit aperto ; ille ducem haud timidis vadentem passibus aequat. Di, quibus imperium est animarum, umbraeque silentes, et Chaos, et Phlegethon, loca nocte tacentia late, sit mihi fas audita loqui…
Vergil, Aeneid
-
…, dediti ventri atque somno, indocti incultique vitam sicuti peregrinantes transiere ; quibus profecto contra naturam corpus voluptati, anima oneri fuit. Eorum ego vitam mortemque iuxta aestumo, quoniam de utraque siletur. Verum enim vero is demum…
Sallust, Catilina
-
…otium praebere voltis, expergiscimini aliquando et capessite rem publicam Non agitur de vectigalibus neque de sociorum iniuriis libertas et anima nostra in dubio est. Saepenumero, patres conscripti, multa verba in hoc ordine feci, saepe de luxuria…
Sallust, Catilina
-
…. Aeneas, miratus enim motusque tumultu, Dic ait O virgo, quid volt concursus ad amnem Quidve petunt animae, vel quo discrimine ripas hae linquunt, illae remis vada livida verrunt Olli sic breviter fata est longaeva sacerdos…
Vergil, Aeneid