anhelitus
anhelitus, a difficulty of breathing, panting, puffing, deep breathing
- A difficulty of breathing, panting, puffing (class. for the post-Aug. anhelatio): ex cursurā anhelitum ducere, to pant, Plaut. As. 2, 2, 61 (317): nimiae celeritates gressus cum fiunt, anhelitus moventur, quickness of breathing is caused, Cic. Off. 1, 36, 131: anhelitum vix sufferre, Plaut. Merc. 1, 2, 4 (114): anhelitum recipere, id. Ep. 2, 2, 21 (201): sublimis anhelitus, deep, * Hor. C. 1, 15, 31: creber, quick, Quint. 11, 3, 55: vastos quatit aeger anhelitus artus, painful panting, Verg. A. 5, 432: aridus e lasso veniebat anhelitus ore, Ov. M. 10, 663; Sen. Ep. 54; Gell. 12, 5.—As a disease, the asthma (cf. anhelatio), Plin. 35, 15, 51, § 180.—
- II. A. In gen., breathing, breath: unguentorum odor, vini anhelitus, breath smelling of wine, Cic. Red. in Sen. 7, 16: male odorati anhelitus oris, bad breath, Ov. A. A. 1, 521: anhelitum reddere ac per vices recipere, to breathe out and in, Plin. 9, 7, 6, § 16 al.—
- B Metaph., of other things, breath, exhalation, vapor: credo etiam anhelitus quosdam fuisse terrarum, quibus inflatae mentes oracula funderent, Cic. Div. 1, 50, 115: placet Stoicos eos anhelitus terrae, qui frigidi sunt, cum fluere coeperint, ventos esse, id. ib. 2, 19, 44.
[draco ] pestifero spiritus ~u aethera corrumpens
quod ‥ magno staret Edmundus hanelitu crebroque reductu spiritus
anelitum continendo
jacuit sine anelitu
orthomia est rectus anelitus
in ascensu ‥ monticuli Scoti anelitu deficientes
ad extremum ~um nobiliter dimicavit
nimirum hoc avide amplecteretur atque ardentissimo exoptaret ~u
si dominus extraxerit sanguinem supra ~um servi sui
- 1. (a) het hijgen; (b) adem(tocht);
- 2. uitwaseming, damp.
Sed neque Anhelitus venti in illo loco senserunt.Phrasis nostris familiaris :
Ils n'ont pas senti en ce lieu-là une haleine de vent.
- anhelo, a difficulty of breathing, panting, puffing, deep breathing: a lasso ore, O.: vini, drunken reviling: sublimis, H.: aeger, V.—Meton., an exhalation, vapor: terrae.
-
…cum unum haberet ; nec vero fulminibus homines quid aut faciendum esset aut cavendum moneret. placet enim Stoicis eos anhelitus terrae, qui frigidi sint, cum fluere coeperint, ventos esse ; cum autem se in nubem induerint eiusque…
M. Tullius Cicero, De Divinatione
-
…sono quodam vocum et Phrygiis cantibus incitantur. multos nemora silvaeque, multos amnes aut maria commovent. credo etiam anhelitus quosdam fuisse terrarum quibus inflatae mentes oracla funderent. quorum furibunda mens videt ante multo, quae sint futura .…
M. Tullius Cicero, De Divinatione
-
…tantis rebus gestis, cum A. Gabinio consociare consilia pestis meae non te illius unguentorum odor, non vini anhelitus, non frons calamistri notata vestigiis in eam cogitationem adducebat, ut cum illius re similis fuisses, frontis tibi…
Cicero, post Reditum in Senatu
-
…mollioribus, ut pomparum ferculis similes esse videamur, aut in festinationibus suscipiamus nimias celeritates, quae cum fiunt, anhelitus moventur, vultus mutantur, ora torquentur ; ex quibus magna significatio fit non adesse constantiam. Sed multo etiam…
M. Tullius Cicero, De Officiis
-
…Antoniorum ; incessum, aspectum, voltum, spiritum, latera tegentis alios, alios praegredientis amicos. quem vini anhelitum, quas contumelias fore censetis minasque verborum Nisi forte eos pax ipsa leniet maximeque, cum in hunc ordinem venerint…
Cicero, Philippicae
-
…modo nihil possit esse contemptius hoc loco cum urguentur, evanuisse, aiunt, vetustate vim loci eius, unde anhelitus ille terrae fieret, quo Pythia mente incitata oracla ederet. De vino aut salsamento putes loqui, quae evanescunt…
M. Tullius Cicero, De Divinatione
-
…de numero latronum pervenit ; sic enim mutuae salutationis officium indicabat. Is in primo speluncae aditu residens et ex anhelitu recepto spiritu tale collegio suo nuntium facit Quod ad domum Milonis Hypatini quam proxime diripuimus pertinet, discussa sollicitudine iam…
Apuleius, Metamorphoses
-
…Itaque excitavit me sopitum et numquid vis inquit. Et non plane iam molestum erat munus. Utcunque igitur inter anhelitus sudoresque tritus, quod voluerat, accepit, rursusque in somnum decidi gaudio lassus. Interposita minus hora pungere me…
Petronius, Satyricon, Fragmenta, and Poems
-
…quibus populus inviderit. Unus, et senex, non erit gravis ; etiam cum voluerit aliquid sumere, opus anhelitu prodet. Haec ut infra fiduciam posui fraudavique animum dissidentem, coepi somnum obruto tunicula capite mentiri. Sed repente…
Petronius, Satyricon, Fragmenta, and Poems
-
…; tristis incédit pectus ardet, haereo, quassat caput. Eutyche. Eu, Charine. Prius quam recipias anhelitum, uno verbo eloquere ubi égo sum hicine an apud mortuos Neque apud mortuos neque hic es. Salvos sum…
Plautus, Mercator