anhelo
anhelo, to breathe with difficulty, gasp, pant, puff
- I Verb. neutr.
- A Pr., to move about for breath; hence, to draw the breath with great difficulty, to pant, puff, gasp, etc.: anhelat inconstanter, Lucr. 3, 490: cum languida anhelant, id. 4, 864: * Ter. Hec. 823: anhelans ex imis pulmonibus prae curā spiritus ducebatur, Auct. ad Her. 4, 33: anhelans Colla fovet, Verg. A. 10, 837; 5, 254 al.: nullus anhelabat sub adunco vomere taurus, Ov. F. 2, 295: sudare atque anhelare, Col. 2, 3, 2.— In gen., to breathe (cf. anhelitus, II.), Prud. Apoth. 919.—
- B Metaph., of fire: fornacibus ignis anhelat, roars, Verg. A. 8, 421.—Of the earth: subter anhelat humus, heaves, Stat. S. 1, 1, 56.—Of the foaming of the sea, Sil. 9, 286.—Trop., of poverty panting for something: anhelans inopia, Just. 9, 1, 6.—
- II Verb. act., to breathe out, to emit by breathing, breathe forth, exhale: nolo verba exiliter exanimata exire, nolo inflata et quasi anhelata gravius, Cic. de Or. 3, 11, 38: de pectore frigus anhelans Capricornus, vet. poët. ap. Cic. N. D. 2, 44: anhelati ignes, Ov. F. 4, 492; so id. H. 12, 15: rabiem anhelare, Luc. 6, 92: anhelatis exsurgens ictibus alnus, the strokes of the oars made with panting, Sil. 14, 379.—Trop., to pursue, pant for, strive after something with eagerness: Catilinam furentem audaciā, scelus anhelantem, breathing out wickedness, Cic. Cat. 2, 1: anhelans ex imo pectore crudelitatem, Auct. ad Her. 4, 55.☞ Some, as Corssen, Ausspr. II. p. 564, regard the prefix of this word as the Gr. ἀνά; hence, pr. to draw up the breath; cf. antestor.
I intr. ¶ 1 respirer difficilement, être hors dʼhaleine : Lucr. 3, 489 ; Virg. En. 5, 425 ¶ 2 émettre des vapeurs : Virg. En. 8, 421 ; Plin. 5, 55.
II tr., exhaler : Cic. de Or. 3, 41 ; Ov. M. 7, 115 || [fig.] scelus anhelans Cic. Cat. 2, 1, respirant le crime.
- 1. moeizaam ademen, hijgen, snuiven;
- 2. (ver)dampen; ➤ amnis vapore anhelans dampend door de hitte v.d. zon; II. tr.
- 1. uitblazen [ignes; frigus uitademen];
- 2. (metaf.) snakken naar [scelus].
難喘氣。慕。 圖。 Campus anhelans sulphure 噴硫磺之地。Amnis anhelat vapores 河面 薰蒸氣。— scelus 逼欲犯罪。
Suggest a Translation
See an image
- anhelus.—Intrans, to breathe with difficulty, gasp, pant, puff: confugere anhelantem domum, T.: anhelabat sub vomere taurus, O.—Meton., of fire, to roar, crash: fornacibus ignis anhelat, V.—Trans, to breathe out, exhale, breathe forth: anhelati ignes, O.: verba ... anhelata gravius.—Fig., to breathe out, pant after: scelus: crudelitatem ex pectore, Her.
-
…tandem aliquando, Quirites, L. Catilinam, furentem audacia, scelus anhelantem, pestem patriae nefarie molientem, vobis atque huic urbi ferro flammaque minitantem ex urbe vel eiecimus vel emisimus vel…
Cicero, in Catilinam
-
…tegmine caeli. Capiti autem Equi proxima est Aquari dextra totusque deinceps Aquarius. Tum gelidum valido de pectore frigus anhelans corpore semifero magno Capricornus in orbe ; quem cum perpetuo vestivit lumine Titan, brumali flectens contorquet tempore currum .…
M. Tullius Cicero, de Natura Deorum
-
…. Nolo exprimi litteras putidius, nolo obscurari neglegentius ; nolo verba exiliter exanimata exire, nolo inflata et quasi anhelata gravius. Nam de voce nondum ea dico, quae sunt actionis, sed hoc, quod mihi cum sermone…
Cicero, de Oratore
-
…potest. Caesar ad atriensem. Est ardalionum quaedam Romae natio, Trepide concursans, occupata in otio, Gratis anhelans, multa agendo nihil agens, Sibi molesta et aliis odiosissima. Hanc emendare, si tamen possum, volo…
Phaedrus, Fabulae
-
…uligo removit, insuper ostendit quonam caligo lavacro expurganda foret, variis Siloa refundit momentis latices, nec fluctum semper anhelat, sed vice distincta largos lacus accipit haustus. agmina languentum sitiunt spem fontis avari, membrorum maculas puro ablutura…
Prudentius, Apotheosis
-
…tum vulgus euntem auctorem pacis servatoremque deumque conclamat gaudens atque ignibus implet honestis, iamque iter ad muros cursu festinus anhelo obtinet et miseros gaudet vitasse parentes, eum genitor steteruntque ambo et vox haesit utrique, deiectaeque genae, tandem…
Statius, P. Papinius, Thebais
-
…, et tribunus, iamque summatibus proximus, post Constanti obitum in rerum conversion, velut imperatoris cognatus, altius anhelabat, adiunctus consortio comitum et apparebat eum, si umquam potuisset, fore quietis publicae turbatorem. Hunc Iulianus Persidem…
Ammianus Marcellinus, Rerum Gestarum
-
…creditum volgo, quod gemini fuissent ; interfuisse bello, quod sanguine maderent ; a Macedonia venire, quod adhuc anhelarent. BELLUM ILLYRICUM SECUNDUM Macedonici belli contagio traxit Illyrios ; si quidem, ut Romanum a tergo distringerent, a…
Lucius Annaeus Florus, Epitome Rerum Romanorum
-
…impendentium, ipse Antiochia protinus egressurus, ut Constantinopolim interim peteret, Profuturum praemisit et Traianum, ambo rectores, anhelantes quidem altius sed imbellis. Qui cum ad loca venissent, ubi particulatim perque furta magis et latrocinia multitudo minui…
Ammianus Marcellinus, Rerum Gestarum
-
…hianti ore fremens imbelle pecus, patuloque redundat gutture ructatus large cruor incubat atris semesae stragis cumulis, aut murmure anhelo infrendens laceros inter spatiatur aceruos late fusa iacent pecudes custosque Molossus pastorumque cohors stabulique gregisque magister, totaque uastatis disiecta…
NA, Silius Italicus, Corpus Poetarum Latinorum. Vol. 3, ed. W. C. Summers, 1905