annuntiatio
annuntĭātĭo (adn-), not annun-cĭātĭo (adn-), ōnis, f. [annuntio],
- an announcing, announcement, annunciation (eccl. and late Lat.), Vulg. 1 Joan. 1, 5; 3, 11; Lact. 4, 21; Aug. Serm. Sanct. 18; Arn. 7, p. 248.
annūntiātio (adnūntiātio), ōnis, f. (annuntio), die Ankündigung, Verkündigung, Eccl.
frigiditatem cordis ipsius Sancti Spiritus adnuntiatione accende(
nos vestrae prosperitatis ~one laetificabat
non tyrannorum violentia ‥ a veritatis ~one desistis(
apostolus gaudet in Dei ~one
sunt aliae festivitates quae magnifice celebrantur ‥ ; sunt autem hae: Epiphania, Purificatio S. Mariae, festivitas S. Gregorii, ~o Christi
Dominicae ~onis
contulit ut ‥ in festivitate S. Marie que ~o Dominica dicitur majorem missam in conventu celebraret(
Sergius [II instituit ] ‥ litanias in ~one
eo anno quo ~o Domini in die Pasche continget(
die Sabbati post ~onem B. Marie
dederunt ei diem a sexto die post ~onem S. Marie in j annum
in festo ~onis Virginis gloriose
incipimus annum ab ~one Dominica
a tempore ~onis usque post tempus falcacionis
[qui dies debeant a clero et a populo observari ab opere servili ] in Marcio dies ~onis B. Marie tantum
Si quis in Annuntiatione Domini et Nativitate ejus in principio capituli non affuerit per negligentiam, etc.