annuntius
annuntĭus (adn-), not annuncĭus (adn-), ii, m. [annuntio],
- that announces or makes known (late Lat.): signum, Ap. Deo Socr. p. 52, 28; Ambros. Hexaëm. 5, 9.
annūntius (adnūntius), a, um, verkündigend, Ambros. Noë 17, 62: m. Genet., veri, Ambros. de off. 2, 10, 55.