anteeo
anteeo, to go before, precede
Frieze-Dennison Vergil
Could not find anteiri in Logeion dictionaries.
anteiri Verb: present passive infinitive of anteeo
- I In space, to go before, precede, to take the lead; with dat., acc., or absol.
- a With dat.: interdum montes Montibus anteire (videntur), Lucr. 4, 139: praetoribus anteeunt, Cic. Agr. 2, 34.—
- b With acc.: te anteit necessitas, Hor. C. 1, 35, 17.—
- c Absol.: barbarum jubebat anteire, Cic. Off. 2, 7, 25; so Hor. Ep. 1, 2, 70; Liv. 1, 59; Tac. A. 3, 69; Suet. Caes. 57; id. Aug. 64. —
- II Trop.
- A To go before: anteibit faciem tuam justitia, * Vulg. Isa. 58, 8.—
- B To excel, surpass any one: virtus omnibus rebus anteit, Plaut. Am. 2, 2, 18 (650): Qui omnīs homines supero atque antideo cruciabilitatibus animi, id. Cist. 2, 1, 3 (205): aliquem sapientiā, Ter. Phorm. 247: alicui aetate, Cic. Phil. 9, 1; id. Tusc. 1, 3, 5: aliquem virtutibus, Nep. Thras. 1, 3: aetatem meam honoribus vestris anteistis, Liv. 38, 51: candore nives, cursibus auras, Verg. A. 12, 84 al.—Pass.: se aequales tui, abs te anteiri putant, Cic. Sull. 8: a deterioribus honore anteiri, Sen. Cons. ad Marc. 3; Tac. H. 2, 101.—More rare,
- C To anticipate, prevent any thing: damnationem anteiit, Tac. A. 6, 29; id. ib. 15, 38.—
- D To oppose, resist: auctoritati parentis, Tac. A. 5, 3.—*
- E Poet., to know beforehand, to foreknow: quid vellet crastinus Auster, Anteibat, Sil. 14, 455.
I intr., ¶ 1 anteibant lictores Cic. Agr. 2, 93, devant marchaient les licteurs, cf. Off. 2, 25 ; Liv. 24, 44, 10, etc. || [avec dat.] : alicui Cic. Agr. 2, 93 ; Rep. 2, 31, marcher devant qqn ¶ 2 [au fig.] être avant, être supérieur : ætate Cic. Læl. 69, dépasser en âge, être plus âgé || [avec dat.] alicui (aliqua re), surpasser qqn [en qqch.] : Pl. Amph. 649 ; Pers. 778 ; Cic. Tusc. 1, 5 ; Off. 2, 37, etc. ; Tac. Ann. 5, 3.
II tr., ¶ 1 aliquem, précéder qqn : Hor. O. 1, 25, 19 ; Ov. M. 11, 54 ; Curt. 3, 3, 15 ; Tac. H. 2, 5 ; Plin. Min. Pan. 10 || devancer : Tac. Ann. 12, 27 ; H. 1, 45 ¶ 2 [fig.] devancer : ætatem meam honoribus vestris anteistis Liv. 38, 51, 11, vous mʼavez conféré vos honneurs en devançant mon âge || prévenir : periculum Tac. Ann. 5, 6 ; damnationem Tac. Ann. 6, 29, prévenir un danger, une condamnation || pressentir, deviner : Sil. 14, 455 || surpasser, dépasser : aliquem (aliqua re), surpasser qqn (en qqch.) : Pl. Cas. 225 ; Ps. 933 ; Ter. Phorm. 247 ; Cic. Br. 229 ; Sulla 23 ; Phil. 9, 1 ; Ac. 1, 35, etc. ; Sall. J. 6, 1 ; Nep. Thras. 1, 3, etc. ; Liv. 6, 30, 3, etc. ; Tac. Ann. 3, 30, etc.
➳ chez les poètes et pros. de lʼép. imp., chute de e de ante : anteat Ov. Ars 2, 726 ; antibo Tac. Ann. 5, 6 ; antissent Tac. Ann. 3, 69 ; antisse Tac. Ann. 4, 40 || au prés. synizèse [synérèse] : anteis Hor. Ep. 1, 2, 70 ; anteit Hor. O. 1, 35, 17 comptent pour deux syll. || arch. antideo = anteeo Pl. Cist. 205 ; antidit = anteit Pl. Trin. 546.
- 1. (v. plaats) voorgaan (m. dat.; poët. en postklass. m. acc.);
- 2. (v. tijd) voorafgaan, voorgaan (m. dat. en acc.) [alci of alqm aetate of aetatem alcis];
- 3. overtreffen, zich onderscheiden van (m. dat. en acc.; door, in: abl.) [alci sapientiā; alqm virtutibus; cursus alcis; questus omnium];
- 4. voorkomen, verijdelen [damnationem]; / in poëzie en postklass. proza werd de -e van ante weggelaten, bv. antibo, antissent.
于人前行。踰。勝。Ne ab aliis anteirentur 防他人勝己等。
Suggest a Translation
See an image
- (anteit, disyl., H., O.; anteirent, trisyl., V.; anteat, O.; antībō, Ta.; antissent, Ta.; antisse, Ta.), to go before, precede: strenuus anteis, H.: ubi anteire primores vident, L.: Te semper anteit Necessitas, H.: praetoribus. —Fig., to take precedence of, surpass, excel: erum sapientiā, T.: aetatem meam honoribus, L.: aetate illos: candore nives, V.: iis aetate.—To anticipate, prevent, avert: damnationem anteeit, Ta.: periculum, Ta.—To resist: auctoritati parentis, Ta.
-
…notet manibus, osculaque opposito dicat sibi debita vento, et nihil infido durius esse viro tu patrui meritas conare anteire securis, et vetera oblitis iura refer sociis. nam tua non aetas umquam cessavit amori, semper at armatae…
Propertius, Elegies
-
…refugiat, cum ab ipso id fuerit destinatum, venditurum. quaeris a me quod summum pretium constituam et quantum anteire istos hortos Drusi. accessi numquam ; Coponianam villam et veterem ; et ; non magnam novi ,…
Cicero, Epistulae ad Atticum
-
…esse patricii ; si verum quaeris, ne curant quidem ; nec se aequales tui propter istam causam abs te anteiri putant. ac si tibi nos peregrini videmur, quorum iam et nomen et honos inveteravit et urbi huic et…
Cicero, pro Sulla
-
…in cubiculum veniens barbarum, et eum quidem, ut scriptum est, compunctum notis Thraeciis, destricto gladio iubebat anteire praemittebatque de stipatoribus suis, qui scrutarentur arculas muliebres et, ne quod in vestimentis telum occultaretur, exquirerent .…
M. Tullius Cicero, De Officiis
-
…ea quae a superioribus acceperant tuebantur. Iam Polemonem audiverant assidue Zeno et Arcesilas. sed Zeno, cum Arcesilam anteiret aetate valdeque subtiliter dissereret et peracute moveretur, corrigere conatus est disciplinam. eam quoque si videtur correctionem explicabo ,…
M. Tullius Cicero, Academica
-
…post autem eruditum. nam Galbam Africanum Laelium doctos fuisse traditum est, studiosum autem eum, qui is aetate anteibat, Catonem, post vero Lepidum Carbonem Gracchos, inde ita magnos nostram ad aetatem, ut non multum aut…
M. Tullius Cicero, Tusculanae Disputationes
-
…praetores appellari volebant. quibus primus annus hanc cupiditatem attulisset, nonne arbitramini paucis annis fuisse consulum nomen appetituros deinde anteibant lictores non cum bacillis, sed, ut hic praetoribus urbanis anteeunt, cum fascibus bini. erant hostiae maiores…
Cicero, de Lege Agraria
-
…exopta ns meum, Mi hi se dedet. quam haec pulchra putet, ipse iam dicet Fo rtunam ipsam antei bo fortuni s meis. haec laetitia quam turpis sit, satis est diligenter attendentem penitus videre. Et ut…
M. Tullius Cicero, Tusculanae Disputationes
-
…inferioris ordinis amicis. Q. vero Maximum fratrem, egregium virum omnino, sibi nequaquam parem, quod is anteibat aetate, tamquam superiorem colebat suosque omnis per se posse esse ampliores volebat. quod faciendum imitandumque est omnibus ,…
M. Tullius Cicero, De Amicitia
-
…, ne manum quidem versuros fuisse, quid facere nos oportet, qui quamvis minimam animi praestantiam omnibus bonis corporis anteire dicamus, ut ea ne in conspectu quidem relinquantur quis est enim, qui hoc cadere in sapientem dicere audeat…
M. Tullius Cicero, de Finibus Bonorum et Malorum