anxietas
anxietas, anxiety, solicitude
anxĭĕtas, ātis, f. [anxius].
- The quality or state of anxius, anxiety (as a permanent condition, while angor, anguish, is only momentary; cf. Hab. Syn. 108, and v. angor), Cic. Tusc. 4, 12, 27: perpetua anxie tas, Juv. 13, 211.—But sometimes = angor, temporary anguish, fear, trouble, etc.: animi, Ov. P. 1, 4, 8; Curt. 4, 13: divortii anxietate mortuus, Plin. 7, 53, 54, § 186.—
- II Anxious care, carefulness in regard to a thing (only post-Aug.): quaerendi, judicandi, comparandi anxietas, Quint. prooem. 8 fin.: anxietas et quasi morositas disputationis, Gell. 1, 3, 12; cf. anxius, B.
anxietās, ātis, f. (anxius), I) die Ängstlichkeit (als Hang zur Bangigkeit, als Charakterzug; dagegen angor die Angst als einmalige, vorübergehende Aufregung; vgl. Cic. Tusc. 4, 27), anx. animi, Ov.: perpetua, Iuven.: anx. divortii (vor dem Scheiden), Plin.: anx. comparandi, Quint. 8. prooem. 29. – Zuw. auch = angor, die augenblickliche Angst, Furcht, der Kummer, Ov., Curt. u. Plin. – II) übtr., die ängstliche Sorgfalt, Genauigkeit, Quint. u. Gell.
sopitis ac relictis curarum ~atibus
vidit visionem consolatoriam, quae omnem ei ~atem memoratae sollicitudinis auferret
tam suorum quam sui non mediocriter ~ate turbati
[Christi ] pietas, lex, anxietates, / pax, sindo, festum ‥ juratio non sit
quarumvis ~atum ‥ superuberent inundationes
~ates et angustias ‥ perpessus
liberas ab omnibus saecularibus ~atibus exceptis communi expeditione, pontis et arcis constructione
ānxĭĕtās, (13) ātis, f. (anxius), ¶ 1 disposition habituelle à lʼinquiétude, caractère anxieux (inquiet) : Cic. Tusc. 4, 37, v. angor ¶ 2 soin inquiet, souci méticuleux : Quint. 1, 7, 33, etc. ; Tac. D. 39.
- 1. bezorgdheid, angst;
- 2. zorgvuldigheid, precisie.
ānxietās ātis, f
- anxius, anxiety, solicitude: animi, O.: perpetua, Iu.