anxitudo
anxitudo, trouble, distress
anxĭtūdo, ĭnis, f. (mostly ante-class.), and anxĭĕtūdo, ĭnis, f. (post-class. for the class. anxietas) [anxius],
- anxiety, trouble, anguish: animi, Pac. ap. Non. p. 72, 33; Att. ib. 28; 29.—Once also in Cic.: anxitudo prona ad luctum, Rep. 2, 41: macerabatur anxietudine, Aug. Conf. 9, 3: anxietudinis poena, Paul. Nol. Ep. 14.
anxitūdo, inis, f. (anxius), die Ängstlichkeit, Angst, Pacuv. tr. 164. Acc. tr. 154 u. 349: prona ad luctum, Cic. de rep. 2, 68.
ānxĭtūdō, ĭnis, c. anxietas : Pacuv. 164 ; Acc. Tr. 154 ; Cic. Rep. 2, 68.
ānxitūdō dinis, f
- anxius, trouble, distress.