aperio
aperio, to uncover, lay bare
BWL
open the gate
he revealed certain hidden and, as it were, complicated things
Frieze-Dennison Vergil
- I Lit.: patinas, Plaut. Ps. 3, 2, 51 (840): apertae surae, Turp. ap. Non. p. 236, 16: apertis lateribus, Sisenn. ib. p. 236, 26: capite aperto esse, Varr. ib. p. 236, 25; p. 236, 28: ut corporis partes quaedam aperiantur, Cic. Off. 1, 35, 129: caput aperuit, id. Phil. 2, 31; Sall. H. Fragm. ap. Non. p. 236, 20: capita, Plin. 28, 6, 17, § 60: aperto pectore, Ov. M. 2, 339; and poet. transf. to the person: apertae pectora matres, id. ib. 13, 688: ramum, Verg. A. 6, 406 al.—Trop., to make visible, to show, reveal, Liv. 22, 6: dispulsā nebulā diem aperuit, id. 26, 17 (cf. just before: densa nebula campos circa intexit): dies faciem victoriae, Tac. Agr. 38: lux aperuit bellum ducemque belli, Liv. 3, 15: novam aciem dies aperuit, Tac. H. 4, 29: his unda dehiscens Terram aperit, opens to view, Verg. A. 1, 107.—From the intermediate idea of making visible,
- II Metaph.
- A.1 To unclose, open: aperto ex ostio Alti Acheruntis, Poët. ap. Cic. Tusc. 1, 16, 37: aperite aliquis ostium, Ter. Ad. 634; so id. Heaut. 276: forem aperi, id. Ad. 167: fores, id. Eun. 283; Ov. M. 10, 457; Suet. Aug. 82: januas carceris, Vulg. Act. 5, 19: fenestram, ib. Gen. 8, 6: liquidas vias, to open the liquid way, Lucr. 1, 373; so Verg. A. 11, 884: sucum venis fundere apertis, to pour out moisture from its open veins, Lucr. 5, 812: saccum, Vulg. Gen. 42, 27: os, ib. ib. 22, 28: labia, ib. Job, 11, 5: oculos, ib. Act. 9, 8: accepi fasciculum, in quo erat epistula Piliae: abstuli, aperui, legi, Cic. Att. 5, 11 fin.; so id. ib. 1, 13; 6, 3: aperire librum, Vulg. Apoc. 5, 5; 20, 12: testamentum, Plin. 7, 52, 53, § 177 (cf.: testamentum resignare, Hor. Ep. 1, 7, 9); Suet. Caes. 83; id. Aug. 17: sigillum aperire, to break, Vulg. Apoc. 6, 3 al.: ferro iter aperiundum est, Sall. C. 58, 7: locum ... asylum, to make it an asylum, Liv. 1, 8: subterraneos specus, Tac. G. 16: navigantibus maria, Plin. 2, 47, 47, § 122: arbor florem aperit, id. 12, 11, 23, § 40 et saep.: aperire parietem, to open a wall, in order to put a door or window in it, Dig. 8, 2, 40: alicui oculos aperire, to give sight to (after the Heb.), Vulg. Joan. 9, 10; 9, 14 al.; so, aures aperire, to restore hearing to, ib. Marc. 7, 35.—
- 2 Trop.: nec ita claudenda est res familiaris, ut eam benignitas aperire non possit, Cic. Off. 2, 15, 54: amicitiae fores. id. Fam. 13, 10: multus apertus cursus ad laudem, id. Phil. 14, 6 fin.: tibi virtus tua reditum ad tuos aperuit, id. Fam. 6, 11: philosophiae fontes, id. Tusc. 1, 3, 6; id. Mil. 31, 85 et saep.: alicujus oculos aperire, to open one's eyes, make him discern (after the Heb.), Vulg. Gen. 3, 5; 3, 7; ib. Act. 26, 18; so, alicujus cor aperire, ib. ib. 16, 14: ventus incendio viam aperuit, Liv. 6, 2: occasionem ad invadendum, id. 4, 53; so id. 9, 27: si hanc fenestram aperueritis (i.e. if you enter upon the way of complaint), nihil aliud agi sinetis, Suet. Tib. 28 (cf. Ter. Heaut. 481: Quantam fenestram ad nequitiem patefeceris!): quia aperuisset gentibus ostium fidei, Vulg. Act. 14, 27; ib. Col. 4, 3.— So of the new year, to open it, i.e. begin: annum, Verg. G. 1, 217: contigit ergo privatis aperire annum (since the consul entered upon his office the first of January), Plin. Pan. 58, 4 Gierig and Schaef.—So also of a school, to establish, set up, begin, or open it: Dionysius tyrannus Corinthi dicitur ludum aperuisse, Cic. Fam. 9, 18; so Suet. Gram. 16; id. Rhet. 4.—Poet.: fuste aperire caput, i.e. to cleave, split the head, Juv. 9, 98.—
- B Aperire locum (populum, gentes, etc.), to lay open a place, people, etc., i.e. to open an entrance to, render accessible (cf. patefacio); most freq. in the histt., esp. in Tacitus: qui aperuerint armis orbem terrarum, Liv. 42, 52; 42, 4: Syriam, Tac. A. 2, 70: omnes terras fortibus viris natura aperuit, id. H. 4, 64: novas gentes, id. Agr. 22: gentes ac reges, id. G. 1: Britanniam tamdiu clausam aperit, Mel. 3, 6, 4; Luc. 1, 465 Cort.: Eoas, id. 4, 352: pelagus, Val. Fl. 1, 169.—
- C Transf. to mental objects, to disclose something unknown, to unveil, reveal, make known, unfold, to prove, demonstrate; or gen. to explain, recount, etc.: occulta quaedam et quasi involuta aperiri, Cic. Fin. 1, 9, 30: explicanda est saepe verbis mens nostra de quāque re atque involutae rei notitia definiendo aperienda est, id. Or. 33, 116: alicui scripturas aperire, Vulg. Luc. 24, 32: tua probra aperibo omnia, Plaut. Truc. 4, 2, 50 (760): ne exspectetis argumentum fabulae; hi partem aperient, Ter. Ad. prol. 23: non quo aperiret sententiam suam, sed etc., Cic. de Or. 1, 18, 84: eo praesente conjurationem aperit, Sall. C. 40, 6: naturam et mores, id. ib. 53 fin.; so id. ib. 45, 1; 47, 1; id. J. 33, 4: lux fugam hostium aperuit, Liv. 27, 2: aperiri error poterat, id. 26, 10: casus aperire futuros, to disclose the future, Ov. M. 15, 559: futura aperit, Tac. H. 2, 4.—So also, se aperire or aperiri, to reveal one's true disposition, character: tum coacti necessario se aperiunt, show themselves in their true light, Ter. And. 632: studio aperimur in ipso, Ov. A. A. 3, 371: exspectandum, dum se ipsa res aperiret, Nep. Paus. 3, 7; Quint. prooem. § 3.—Sometimes constr. with acc. and inf., a rel.-clause, or de: cum jam directae in se prorae hostes appropinquare aperuissent, Liv. 44, 28: domino navis, quis sit, aperit, Nep. Them. 8, 6; so id. Eum. 13, 3: de clementiā, Auct. ad Her. 2, 31.—In a gen. sense (freq. in epistt.) in Cic. Att. 5, 1, 2: de Oppio factum est, ut volui, et maxime, quod DCCC. aperuisti, you promised, i.e. that it should be paid to him (= ostendisti te daturum, Manut.); cf. the more definite expression: de Oppio bene curāsti, quod ei DCCC. exposuisti, id. ib. 5, 4, 3.
- —Hence, ăpertus, a, um, P. a.; pr., opened; hence, open, free.
- A Lit.
- 1 Without covering, open, uncovered (opp. tectus): naves apertae, without deck, Cic. Verr. 2, 5, 40; Liv. 31, 22 fin.; cf. id. 32, 21, 14: centum tectae naves et quinquaginta leviores apertae, et saep.; v. navis.—Also, without covering or defence, unprotected, exposed: locus, Caes. B. C. 3, 84.—Poet., of the sky, clear, cloudless: caelo invectus aperto, Verg. A. 1, 155: aether, id. ib. 1, 587: aperta serena prospicere, id. G. 1, 393.—
- 2 Unclosed, open, not shut (opp. clausus): Janua cum per se transpectum praebet apertum, since this affords an open view through it, Lucr. 4, 272: oculi, id. 4, 339: oculorum lumine aperto, id. 4, 1139 et saep.: nihil tam clausum, neque tam reconditum, quod non istius cupiditati apertissimum promptissimumque esset, Cic. Verr. 2, 4, 20: caelum patens atque apertum, id. Div. 1, 1 (diff. from 1.); so Ov. M. 6, 693: vidit caelos apertos, Vulg. Marc. 1, 10: apertus et propatulus locus, Cic. Verr. 2, 4, 49: iter, Liv. 31, 2: apertior aditus ad moenia, id. 9, 28: campi, id. 38, 3: per apertum limitem (viae), Tac. H. 3, 21; Ov. M. 1, 285: fenestrae, Vulg. Dan. 6, 10: ostia, ib. ib. 13, 39: aequor, Ov. M. 4, 527; so id. ib. 8, 165; 11, 555 et saep. —Poet., of a battle: nec aperti copia Martis Ulla fuit, an action in the open field, Ov. M. 13, 208.—Very freq. ăpertum, subst., that which is open, free; an open, clear space: in aperto, Lucr. 3, 604: per apertum fugientes, Hor. C. 3, 12, 10: impetum ex aperto facerent, Liv. 35, 5: castra in aperto posita, id. 1, 33; so id. 22, 4: volantem in aperto, Plin. 10, 8, 9, § 22: in aperta prodeunt, id. 8, 32, 50, § 117: disjecit naves in aperta Oceani, Tac. A. 2, 23.—
- B Trop.
- 1.a Opp. to that which is concealed, covered, dark, open, clear, plain, evident, manifest, unobstructed: nam nihil aegrius est quam res secernere apertas ab dubiis, nothing is, indeed, more difficult than to separate things that are evident from those that are doubtful, Lucr. 4, 467; so id. 4, 596; 1, 915; 5, 1062: cum illum ex occultis insidiis in apertum latrocinium conjecimus, Cic. Cat. 2, 1: simultates partim obscurae, partim apertae, id. Manil. 24: quid enim potest esse tam apertum tamque perspicuum? id. N. D. 2, 2, 4: quid rem apertam suspectam facimus? Liv. 41, 24: non furtim, sed vi aperta, id. 25, 24: apertus animi motus, Quint. 10, 3, 21: invidia in occulto, adulatio in aperto, Tac. H. 4, 4 et saep.—So, in rhet., of clear, intelligible discourse: multo apertius ad intellegendum est, si, etc. ... apertam enim narrationem tam esse oportet quam, etc., Cic. de Or. 2, 80, 328; cf. id. Inv. 1, 20.—Hence,
- b Esp. as subst.: in aperto esse,
- α To be clear, evident, well known, notorious, ἐν τῷ φανερῷ εἶναι: ad cognoscendum omnia illustria magis magisque in aperto, Sall. J. 5, 3.—
- β To be easily practicable, easy, facile (the figure taken from an open field or space): agere memoratu digna pronum magisque in aperto erat, there was a greater inclination and a more open way to, Tac. Agr. 1: hostes aggredi in aperto foret, id. H. 3, 56: vota virtusque in aperto omniaque prona victoribus, id. Agr. 33.—
- 2 Of character, without dissimulation, open, frank, candid: animus apertus et simplex, Cic. Fam. 1, 9; id. Off. 3, 13, 57: pectus, id. Lael. 26, 97. —Hence, ironically: ut semper fuit apertissimus, as he has always been very open, frank (for impudent, shameless), Cic. Mur. 35.
- —Hence, ăpertē, adv., openly, clearly, plainly.
- I In gen.: tam aperte irridens, Ter. Phorm. 956: ab illo aperte tecte quicquid est datum, libenter accepi, Cic. Att. 1, 14, 4; id. Or. 12, 38; id. Am. 18, 67: cum Fidenae aperte descissent, Liv. 1, 27: aperte quod venale habet ostendit, Hor. S. 1, 2, 83: aperte revelari, Vulg. 1 Reg. 2, 27: non jam secretis colloquiis, sed aperte fremere, Tac. A. 11, 28: aperte adulari, Cic. Am. 26, 99: aperte mentiri, id. Ac. 2 (Luc.), 6, 18: aperte pugnare, id. ap. Aquil. Rom. 10: aperte immundus est, Vulg. Lev. 13, 26.—Comp.: cum ipsum dolorem hic tulit paulo apertius, Cic. Planc. 34; id. Att. 16, 3, 5; Curt. 6, 1, 11: ab his proconsuli venenum inter epulas datum est apertius quam ut fallerent, Tac. A. 13, 1.—Sup.: hinc empta apertissime praetura, Cic. Verr. 1, 100: equite Romano per te apertissime interfecto, id. Har. Resp. 30: largiri, id. ib. 56: praedari, id. Verr. 1, 130.—
- II Esp. of what is set forth in words or writing, plainly, clearly, freely, without reserve: nempe ergo aperte vis quae restant me loqui? Ter. And. 195; id. Phorm. 654: aperte indicat (lex) posse rationem habere non praesentis, Cic. ad Brut. 1, 5, 3: Non tu istuc mihi dictura aperte es, quicquid est? Ter. Eun. 819: narrare, id. Heaut. 702: scribere, Cic. Fam. 5, 7, 3; Quint. 1, 5, 43.—Comp.: Planius atque apertius dicam, Cic. Rosc. Com. 14, 43: distinguere, Quint. 3, 6, 45.—Sup.: istius injurias quam apertissime vobis planissimeque explicare, Cic. Verr. 2, 64, 156: aliquid apertissime ostendere, Quint. 5, 12, 11.
II) Verschlossenes, Besetztes sichtbar u. offen u. dah. auch zugänglich machen, öffnen, eröffnen, er schließen, aufmachen, aufbrechen (Ggstz. operire, claudere), a) eig.: α) durch Wegziehen eines Vorhangs, einer Verhüllung, Decke, ostium, fores, Ter. u.a. (u. im Bilde quā commendatione quasi amicitiae fores aperiuntur, Cic.): ianuam, Ov. (vgl. unten no. δ, αα): portam, Caes.: domum, Catull.: tabernas, Liv.: fenestram, Cels. (u. im Bilde hanc fenestram, diesen Weg einschlagen, Suet.): aerarium, Caes. (u. im Bilde nec ita claudenda est res familiaris, ut eam benignitas aperire non possit, Cic.): carceres (in der Rennbahn), Varr.: eas arcas (Särge), Liv.: sepulcrum, Curt.: patinas, Plaut.: vas, Cato: florem, v. Gewächsen, Plin.: os (Mund), Scrib.: fauces, Quint.: oculos, pupulas, Cic.: u. (sprichw.) alci oculos aperire, ut volgo dicitur, M. Caes. b. Fronto ad M. Caes. ep. 3, 18. p. 56, 13 N.: apertas aures praebe ad nomen memoriamque filii tui, Sen. ad Marc. 5, 2. – refl., se aperire, sich öffnen, aufgehen, in templo Herculis valvae clausae repagulis subito se ipsae aperuerunt, Cic.: patris sepulchrum diruptis ianuis se aperuit, Vopisc.: flos numquam se aperit nisi vento spirante, Plin. – β) durch Abnahme eines Bandes, Siegels usw. öffnen, erbrechen, fasciculum litterarum, epistulam, litteras, Cic.: testamentum, Suet. – γ) durch Hauen, Schneiden, Graben, Stechen, Brennen usw. etw. öffnen, bloßlegen, αα) in etwas eine Öffnung machen, parietem, durchbrechen, ICt.: murum ab imo ad summum crebris cubitalibus fere cavis, Liv. – bes. als mediz. t. t., sowohl v. Arzte, cutem, Cels.: cutem latius, Cels.: vulnus latius, Cels.: pustulas acu, Cels.: locum candenti ferro, Cels. – als v. Heilmitteln, omnes vomicas celerius, Scrib.: strumas, Scrib. – u. Passiv aperiri medial = sich öffnen, aufgehen, v. Geschwüren usw., donec ea suppurent et per se aperiantur, Cels.: ubi vel per se vel per medicamenta vel etiam ferro aperta est suppuratio, Cels. – ββ) eine Örtlichkeit öffnen, eröffnen = zugänglich machen, saltum caedendo, Curt.: u. bl. saltum, Liv. – δ) prägn.: αα) eröffnen, = eine Öffnung, einen Durchgang, eine Mündung usw. bilden, sowohl durch Graben, aufgraben, graben, bloßlegen, locum, Cic.: fundamenta templi, Liv.: cavernas, Ov.: viam rectam in cuniculum, Liv.: ianuam in publico, nach der Straße zu durchbrechen, ICt.: puteum, graben, ICt. – als auch durch andere Mittel, iter ferro, mit dem Schwerte einen Weg durch die Reihen der Feinde, Sall. (u. im Bilde ap. viam potentiae, Vell.). – v. Lebl., ventus aperuit incendio viam, Liv.: mare quoque novum in Pamphyliam iter aperuerat, Curt.: aperit os aliud amnis, Curt. – ββ) eröffnen = einen Ausgang, Ausfluß verschaffen, fließen machen, fontium lacus, Varr. fr.: fontes maximos, penitus absconditos, Cornif. rhet. (u. im Bilde fontes philosophiae, eloquentiae, Cic. u. Quint.): novas venas (aquarum), ICt. – u. als mediz. t. t., cataplasmatibus efficere, ut per se pus aperiatur, Cels. – b) übtr.: α) gleichs. Verschlossenes, Unzugängliches eröffnen, erschließen, zugänglich machen, αα) bisher unzugängliche Länder, Völker usw. dem Zutritt, dem Verkehr, der Eroberung usw., Pontum, Cic.: Britanniam tam diu clausam Mela; vgl. quod pace omnis Italia erat aperta, dem freien Verkehr geöffnet war, Liv.: u. ver aperit navigantibus maria, Plin. – incognitum famae orbem terrarum armis, Liv.: reges et gentes, Tac.: Asiam regi, Curt.: mors alcis aperit Syriam, die sichere Rückkehr nach S., Tac. – ββ) bisher nicht erreichbare Zustände usw., toreuticen, anbahnen, Plin.: alci pristinae vitae consuetudinem interclusam, Cic.: alci reditum ad suos, Cic. – occasionem, Liv.: occasionem ad invadendum (v. einem Umstande), Liv.: insidiantibus casum, eine Gelegenheit, eine Blöße geben, Tac.: u. ebenso locum suspicioni aut crimini, Cic. – γγ) eine gleichs. bisher verschlossene Zeit eröffnen, ap. annum, das Jahreröffnen, erschließen, poet. v. Sternbilde Stier (weil beim Eintritt der Sonne in den Stier für den Landmann das neue Jahr begann), Verg. georg. 1, 217; u. zur Kaiserzeit von denen, die zur Benennung des Jahres das Konsulat für den ersten Januar übernahmen, Plin. pan. 58, 4. Stat. silv. 4, 1, 2. – alci vacuos honoris menses, jmdm. freie Monate der Ehre eröffnen, d.i. für jmd. M. offen machen, in denen er als Konsul eintreten kann, Tac. ann. 2, 72. – β) eine Anstalt eröffnen, d.i. allgemeiner Benutzung zugänglich machen, ludum (eine Schule), Cic.: u. so ludum dicendi, Suet.: scholam, Suet.: u. locum... asylum (einen Ort als As.), Liv. – γ) eine Geldsumme jmdm. eroffnen = jmdm. zur freien Verfügung stellen, quod DCCC (800000 Sesterze) aperuisti, Cic. ad Att. 5, 1, 2. – ➳ Archaist. Imperf. aperibat, Ven. Fort. 5, 5, 100: Fut. aperibo, Plaut. truc. 763 (aber Pompon. com. 173 liest Ribbeck nach Fleckeisens Vermutung a peribo).
➳ fut. arch. aperibo Pl. Truc. 763 || impf. aperibam Fort. Carm. 5, 5, 100.
- 1. (a) openen, openmaken (itt. operire, claudere) [portam; fenestram; aerarium; oculos]; se aperire opengaan: ➤ flos numquam se aperit nisi vento spirante; — door het afnemen v.e. banderol, zegel e.d. openen, verbreken [fasciculum litterarum; epistulam]; (b) dóórbreken [parietem; murum]; (c) (een plaats) toegankelijk maken [saltum caedendo]; (d) (viam, iter) banen; (e) opgraven, blootleggen [fundamenta templi; cavernas]; (f) openstellen, toegankelijk maken; ➤ Britanniam tam diu clausam ~; ver aperit navigantibus maria;
- 2. (a) tonen, zichtbaar maken (itt. operire, tegere); ➤ luce aperiente aciem; unda dehiscens aperit terram laat de aarde zien; dispulsa sole nebula aperuit diem; lux aperit hostem; — se ~ en pass. zichtbaar worden, tevoorschijn komen: stellae aperiuntur; (b) ontbloten [caput]; (c) (iets verborgens, onbekends) aan het daglicht brengen, onthullen, openbaren, (ook) verraden; bekendmaken, uiteenzetten (itt. occultare, tegere) [tua flagitia; sententiam suam; errorem; consilium suum zijn plan bekendmaken; coniurationem oprollen]; — se ~ en pass. zich vertonen, zich verraden.
- ab + 2 PAR-, to uncover, lay bare: caput: aperto pectore, with bared breast, O.: ingulo aperto, with his throat cut, O.: partūs, bring to light, H.: apertae pectora matres, with bared breasts, O.—To open, uncover, unclose, make visible, discover, display, show, reveal: ostium, T.: forīs, O.: sociis viam, V.: ferro iter, S.: locum ... asylum, as an asylum, L.: specūs, Ta.: his unda dehiscens Terram aperit, discloses, V.: aperitur Apollo, comes in sight, V.: nondum aperientibus classem promunturiis, i. e. while the fleet was still hidden behind them, L.: omnia quae latuerunt: fatis ora, for the utterance of, V.: fenestram ad nequitiam, T.: annum, to begin, V.: fuste caput, i. e. to cleave, Iu.—Of places, to lay open, render accessible: Troiam Achivis, V.: armis orbem terrarum, L.: gentīs ac reges, Ta.—Fig., to disclose, unveil, reveal, make known, unfold, explain, expose: hominum mentīs: fabulae partem, T.: coniurationem, S.: locum suspicioni: casūs aperire futuros, to disclose the future, O.: coacti se aperiunt, show what they are, T.: ne semet ipse aperiret, betray himself, L.: dum se ipsa res aperiat, N.: quid cogitaret: quis sim, L.
-
…quoniam res obtulerat, silentio praeterire non fuit consilium, quin utriusque naturam et mores, quantum ingenio possum, aperirem. Igitur iis genus, aetas, eloquentia prope aequalia fuere, magnitudo animi par, item gloria, sed…
Sallust, Catilina
-
…sanguinem vino permixtum in pateris circumtulisse inde cum post exsecrationem omnes degustavissent, sicuti in sollemnibus sacris fieri consuevit, aperuisse consilium suum ; idque eo dicitur fecisse, quo inter se fidi magis forent alius alii tanti facinoris conscii .…
Sallust, Catilina
-
…esse, si maxume animus ferat, frumenti atque aliarum rerum egestas prohibet ; quocumque ire placet, ferro iter aperiundum est. Quapropter vos moneo, uti forti atque parato animo sitis et, cum proelium inibitis, memineritis vos…
Sallust, Catilina
-
…postquam tecta tyranni intravere sui, non est hortamine longo nunc ait utendum. Vires effundite vestras sic opus est aperite domos ac mole remota fluminibus vestris totas inmittite habenas Iusserat ; hi redeunt ac fontibus ora relaxant et defrenato volvuntur…
Ovid, Metamorphoses
-
…Flacco et C. Pomptino praetoribus imperat, ut in ponte Mulvio per insidias Allobrogum comitatus deprehendant. Rem omnem aperit, cuius gratia mittebantur ; cetera, uti facto opus sit, ita agant, permittit. Illi, homines…
Sallust, Catilina
-
…publicae. Itaque Q. Fabio Sangae, cuius patrocinio civitas plurumum utebatur, rem omnem, uti cognoverant, aperiunt. Cicero per Sangam consilio cognito legatis praecipit, ut studium coniurationis vehementer simulent, ceteros adeant, bene polliceantur…
Sallust, Catilina
-
…nam tum Brutus ab Roma aberat. Praeterea Gabinium arcessit, quo maior auctoritas sermoni inesset. Eo praesente coniurationem aperit, nominat socios, praeterea multos cuiusque generis innoxios, quo legatis animus amplior esset. Deinde eos pollicitos operam…
Sallust, Catilina
-
…altus Apollo praesidet, horrendaeque procul secreta Sibyllae antrum immane petit, magnum cui mentem animumque Delius inspirat vates, aperitque futura. Iam subeunt Triviae lucos atque aurea tecta. Daedalus, ut fama est, fugiens Minoïa regna ,…
Vergil, Aeneid
-
…, quia istam ducis. Numquem evocari hinc vis foras Sine biduum hoc praetereat Qui mihi nunc uno digitulo fores aperis fortunatus Nae tu istas faxo calcibus saepe insultabis frustra. Etiam nunc hic stas Parmeno eho numnam hic relictus custos…
Terence, Eunuchus
-
…, dissimulare de coniuratione ; post, ubi fide publica dicere iussus est, omnia, uti gesta erant, aperit docetque se paucis ante diebus a Gabinio et Caepario socium adscitum nihil amplius scire quam legatos ; tantummodo audire solitum…
Sallust, Catilina