apogeus
ăpŏgēus, a, um, adj., = ἀπόγαιος,
- that comes from the land: venti, Plin. 2, 43, 44, § 114.
apogēus, a, um (ἀπόγειος), vom Lande herkommend, venti, Plin. 2, 114.
ăpŏgēus, a, um (ἀπόγειος), qui vient de la terre : Plin. 2, 114.