About
Menu

apologeticus

apologeticus [ἀπολογητικός] , defensive, justificatory. b (sb. m. or n.) defence, apologia. apologitica verborum veritate Aldh. VirgP 32 p. 274; ferrato apologiticae defensionis clipeo Ib. 44; 796 accepi litteras ‥ apollogiticam tenentes rationem Alcuin Ep. 82; 10‥ apologitico, aladiendre WW; nec de fuga hac opus est sermonem ~um texere H. Bos. Thom. IV 1.  b cogente illo evangelistae testimonio, meo videlicet ~o O. Cant. Pref. Frith. 34; ~us, beladung Ælf. Sup.; 1166 spero non esse opus nunc ‥ allegare metus argumenta et fuge mee ~um scribere (H. Bos.) Ep. Becket 156; s172 Mellitus ‥ imperatori pro Christianis ~um tradidit M. Par. Maj. I 127; 1390 Bernardus ‥ ad milites Templi;‥ ~us ejusdem (Invent.) Meaux III app. xci; 14‥ tractatus Bernardi ‥ et ~um ejusdem Cart. Reading F 122.

Saved

Recent