apologia
ăpŏlŏgĭa, ae, f., = ἀπολογία,
- a defence, apology, Hier. ap. Ruf. 2, 4; 2, 6 al. —Also, the title of a work by Apuleius of Madaura; cf. Bähr, Gesch. Röm. Lit. p. 411; Teuffel, Röm. Lit. § 362.
apologia, ae, f. (ἀπολογία), die Verteidigung, Hieron. adv. Rufin. 2, 1: Plur., Genn. vir. ill. 97 extr.
se ‥ tali excusationis ~ia defendentes
absque ulla excusationis apollogio
non pro fuga hac ~ia necessaria
B. Ambrosius in ~ia David
ăpŏlŏgĭa, æ, f. (ἀπολογία), justification : Hier. Ruf. 2, 1.
Confessio, seu
Confiteor, dicitur. In Missali Gothico pag. 338. Apologia Sacerdotis :
Ante tuæ immensitatis conspectum, etc.Missa Romana, edita ab Illyrico :
Quomodo Sacerdos Apologetica celebrare debeat, antequam ad Missarum celebrationem accedere debeat, etc.Vide Menardum ad Sacrament. Gregorianum pag. 242. et Cardin. Bona lib. 2. Rer. Liturg. cap. 1. n. 1.
Cæterum omnipotens Deus volens suæ sponsæ honorare membra, occulta dispositionis suæ prærogativa differri fecit mutationem ossium felicium diem usque in tertium, hujus Apologiæ, id est, Occasionis eventu ; Episcopus quippe, etc.
Apologia
(ἀπολογία). The title of Plato's defence of Socrates, put into the mouth of the latter, and doubtless giving the substance of the speech made by the philosopher before his judges. See Plato; Socrates.