apologo
ăpŏlŏgo, āvi, 1, v. a., = ἀπολέγω,
- to reject, spurn (only once in Seneca): ipse illum apologavit, Sen. Ep. 47.
apologo, āvī, āre (v. ἀπολέγω), verwerfen, verschmähen, Sen. ep. 47, 9.
ăpŏlŏgō, (16) āre (ἀπολέγω), tr., repousser : Sen. Ep. 47, 9.