apoplexia
ăpŏplēxĭa, ae, or -xis, is, f., = ἀποπληξια or ἀπόπληξις, med. t.,
- apoplexy; form apoplexia, Cael. Aur. Acut. 3, 5.—Form apoplexis, Tert. Anim. 53; Firm. Math. 3, 7, n. 8.
apoplēxia, ae, f., u. apoplēxis, is, Akk. in, Abl. i, f. (ἀποπληξία, ἀπόπληξις, der Schlag, Schlagfluß, bes. am ganzen Körper (Ggstz. paraplexia), Form -ia, Cael. Aur. acut. 3, 5, 55. Oros. 7, 15, 3 (wo Akk. -ān). Form -is, Capit. Anton. phil. 14, 8. u. Ver. 9, 11. Tertull. de anim. 53. Firm. math. 3, 7, 8.
~ia,færdeap
per totum corpus ~ia gravi tactus
que sanitas tuta esse poterit a furtivo ingressu ~ie?
quando strangulatio hunc intercipit spiritum vel ~ia, est suffocatio
in ~ia, in qua superflua humiditas sic occupat omnes ventriculos cerebri quod non permittit ‥ spiritum animalem ‥ suas peragere actiones
epilempsia ‥ a quibusdam ~ia parva vocatur
in appoplesia et paralisi
~ia vera est que fit ex opilacione non integra ventriculorum non principalium cerebri; non vera est que fit ex eorum constriccione
~ia, i. subita effusio sanguinis que suflocat
ăpŏplēxĭa, æ, f. , et ăpoplēxis, is (acc. in ), f. (ἀπόπληξις), apoplexie : Isid. Orig. 4, 6, 10 ; Tert. Anim. 53.
apoplexia , ae. f. p. l. et, v. apoplexis
See an image
See an image