aporia
ăpŏrĭa, ae, f., = ἀπορία,
- doubt, perplexity, embarrassment, with the idea of confusion, disorder: aporia hominis in cogitatu illius, Vulg. Eccli. 27, 5 (in Cic. Att. 7, 21, 3 al., written as Greek).
aporia, ae, Akk. ān, f. (ἀπορία), die Verlegenheit, Ps. Sen. ep. ad Paul. 10. Vulg. Sirach 27, 3. – als rhet. Fig., Charis. 287, 3 (b. Rutil. Lup. 2, 10 u.a. griech.).
apporia,inca
acerbae cervicositatis ~ias ‥ ambrosio dictionalitatis collemate indulcabo
pedestri accessu despectos risu et apporia afficiebat
an hevynes , ~ia, ‥ molestia, ‥a noye , angor, angustia, ‥ ~ia, ‥a travelle , labor, ‥ vexamen, †operia [v. l. ~ia ]
ăpŏrĭa, æ, f. , embarras, doute : Vulg. Eccli. 27, 5 ; Jer. 1, 5, 4.
Demum suis manibus avellebant vesicas et apostemata, ulceratasque Aporias leniebant.
Sed rerum mundi Aporiam sponte sibi inferebat, quia in Christo pauper esse volebat.Flodoardus lib. 14. carm. 18 :
Ejus ab Aporia se se compescere censent.