aporior
ăpŏrĭor, āri, v. dep., = ἀπορέω,
- to be in uncertainty, to doubt, vacillate (eccl. Lat.), Vulg. Isa. 59, 16; ib. Eccli. 18, 6; ib. 2 Cor. 4, 8.
aporior, ātus sum, ārī (ἀπορέω), in Verlegenheit sein, Eccl.
ăpŏrĭor, ātus sum, ārī (aporia), intr., être dans lʼembarras, douter : Ps. Ambr. Serm. 85 ; Vulg.