apozema
ăpŏzĕma, ătis, n., = ἀπόζεμα,
- a decoction, Aem. Mac. Herb. c. de Apio.
apozema (apozima), atis, n. (ἀπόζεμα), der Absud, das Dekokt, Th. Prisc. 3, 8. Plin. Val. 1, 6; 2, 30; 5, 24.
pillulis et appozimatibus ‥ usus
utendum est apozimatibus
fiat hoc apozima vel decoccio
apozima dicitur quando decoquuntur alique herbe vel medicine in aqua, ita quod virtus herbe aque mandetur ‥; et dicitur apozima abapos quod est ‘decoccio’ etzeo quod est ‘ferveo’ . ‥ sed non omnis decoccio dicitur apozima, sed illa sola ubi non ponitur mel neque zuccarum
ăpŏzĕma, ătis, n. (ἀπόζεμα), décoction : Th. Prisc. 3, 8.