apparator
appărātor (adp-), ōris, m. [apparo],
- one that prepares, Inscr. Orell. 2325; cf. apparamentum.
apparātor, ōris, m. (apparo) = apparitor, der Zurüster, Diener, Aufwärter, conviviorum, Acro Hor. sat. 2, 4, 47. Corp. inscr. Latin. 14, 53. Tert. adv. Valent. 32.
Michael ~or(
~ori operanti et ordinanti opus carpentarie
rex † ~oribus hominum tam equitum quam peditum ‥ in Estrithingo ‥ et eorum †subapparatoribus
eodem modo mandatum est arraiatoribus et subarraiatoribus in comitatibus subscriptis
assignavimus ‥ clericum ‥ ad supervidendum naves predictas et earum apparatus ‥ nec non ad certificandum nos de numero dictarum navium et earum ‘oribus [? l. apparatibus ]
appărātŏr, ōris, m. , ordonnateur : Tert. Val. 32.
Item quia stratores, Apparatores et servientes curiarum, vulgariter nuncupantur stipem pauperum et panem esurientium sitientes.... solummodo unum grossum... exigant.Ubi leg. videtur
Apparitores.