aquilinus
ăquĭlīnus, a, um, adj. [aquila],
- of or pertaining to the eagle, aquiline: ungulae, Plaut. Ps. 3, 2, 63 (852): aspectus, i. e. sharp, Ap. Met. 2, 2, 23.
aquilīnus, a, um (aquila), vom Adler, Adler-, ungulae, Plaut. Pseud. 852: corpus, Dar. Phryg. 13: aquilinum in modum, Tert. de paenit. 12: aspectus, scharfer Adlerblick, Apul. met. 2, 2.
renovatus more ~o
forma leonina Rome, virtus aquilina
tenementum Thome Ape, viz. Aula ~a
scirra ~us, sciurus,acwern
ăquĭlīnus, a, um (aquila), dʼaigle, aquilin : Pl. Ps. 852.
Mento a confinio maxillarum decibiliter prominente, Colore Aquilino et livido, nondum, sicut postea ei contigit, cardiaco.Est igitur color
lividusnec forte alius ab Aquilo colore, qui Festo
Aquilo est corpore, statura haud magna.Quod si ab aquila aquilinus color dictus est,
d'AuberiMS. :
Forqueres point le destrier Aquilant.
Aquilino et vivido.
Valesianaputat, et merito quidem, ut nobis videtur, Cangium deceptum fuisse mala interpunctione loci ex Joanne Diac. laudati, sicque censet hunc locum esse restituendum :
Colore aquilino, et, hoc est, Gregorius adhuc juvenis et integra valetudine fuscus erat et subniger ; (hæc est enim vera notio vocis(vel potius livido nondum, sicut et postea contigit cardiacoat)
Aquilinus)sed lividus demum evasit, postquam
Cardiacusfactus est, seu stomacho laborare cœpit. Vide notam Benedictinorum in hunc locum Vitæ S. Greg. inter ejusdem opera.