aquilonalis
aquilōnālis, e (aquilo), nördlich, Vitr. 9, 4, 3. Cic. fr. inc. 3. no. 15. p. 580 ed. Orelli (3, 14. p. 3 48 ed. Klotz). Gromat. vet. 332, 30; 334, 1 u. Eccl.
boreo ~is poli cardine
natio Anglorum quae ad ~em Humbre fluminis plagam habitabat
ad ~es partes Britanniae
palus ilia magna que menia urbis ~ia alluit
rubor quidam videbatur in aere inter orientem et occidentem in parte ~i
ascendendo per ilium rivulum ex parte ~i
ad cornu altaris ~e
presbiter ‥ qui ab omnibus ~ibus Anglis patris loco colebatur
ăquĭlōnālis, e, septentrional : Vitr. Arch. 9, 6, 3.
➳ aquilonaris *Aug. Job 37.
*aquilonalis, e. adj. et, v. aquilonius
See an image
See an image