About
Menu

arcessere

arcessere, ~ire [CL] , to fetch, summon. b to elicit. ~itus, feotod GlC A 807; 634 dum quis eorum de hoc saeculo ad auctorem suum fuerit ~itus (Lit. Papae) Bede HE II 17; Diocletianus ‥ Christi pedisequas ‥ arcersiri praecepit Aldh. VirgP 50; jubet ‥ vatem ‥ / protinus arcessi porro de finibus istuc Id. VirgV 1004; principibus ‥ in locum synodalem accersitis Eddi 34; accersit qui evocat, ~it qui accusat Bede Orth. 2777; cum ~itis [v. l. accersitis] Christi ancellis ‥ eas ‥ ammoneret Id. HE IV 23; cantatorem ad se suosque instituendos accersiit Ib. V 20; Angli a Brettonibus accersiti [v. l. arcesiti] Ib. 24; 10‥ arcersivit, laðode WW; nuncios ‥ qui ‥ Dunstanum accersiant Osb. V. Dunst. 24; per incantationes diabolo accersito W. Malm. GR II 167; s1180 papa ‥ legato ‥ precepit ‥ ut accersiret [v. l. asserciret] ‥ archiepiscopum G. Hen. II I 263; accerciatur ‥ ocius ‥ hospes tuus (Milburga) NLA II 189; 1341 quem ‥ in ‥ vinculum federis accersivit (Lit. Regis) Avesb. 96b.  b s1255 accersita ‥ a rege veritate super statu suo ‥, eam civiliter ‥ consolabantur M. Par. Abbr. 347.

Saved

Recent