arcessitus
arcessitus2, a calling for, summons
arcessītus, a, um, Part. of arcesso.
arcessītus, ūs, m. [arcesso],
- a calling, summons (very rare; only in abl. sing.): tuo arcessitu venio huc, Plaut. Stich. 2, 2, 3 (327): cum ad eum ipsius rogatu arcessituque venissem, * Cic. N. D. 1, 6, 15; Amm.31, 10.
arcessītus, Abl. ū, m. (arcesso), das Herbeirufen, -holen, tuo arcessitu, Plaut. Stich. 327: ipsius rogatu arcessituque (auf seine Bitte u. Einladung), Cic. nat. deor. 1, 15: arcessitu Valentis patrui, Amm. 31, 10, 3.
arcessītus, (14) a, um ¶ 1 part. de arcesso ¶ 2 adjt , tiré de loin, cherché, peu naturel : Cic. de Or. 2, 256 ; Quint. 9, 4, 147, etc.
arcessitus , a, um. part. p.
呌來者。 不自然。— somnus 以藥引之睡。 Arcessita sacra 外國借來之禮節。
Suggest a Translation
See an image
呌來者。 不自然。— somnus 以藥引之睡。 Arcessita sacra 外國借來之禮節。
Suggest a Translation
See an image
arcessītus (1)
- P. of arcesso.
(arcessītus (2) ūs),m
- arcesso, a calling for, summons; only ablsing.: ipsius arcessitu venire.