arenatio
ărēnātĭo, ōnis, f., v. harenatio.
arēnātio, ōnis, f. (arena), das Auftragen eines feinen Kalkmörtels auf die Wand, Vitr. 7, 3, 9.
ărēnātĭō, ōnis, f. (arena), mélange de chaux et de sable : crépissage : Vitr. Arch. 7, 3, 9.