arens
arens, dry, arid, parched
ārens, entis, P. a., from areo.
ārēns, entis, PAdi. (v. areo), trocken, vertrocknet, dürr, I) im allg.: silva, rosae, Verg.: rivus, Verg.: saxa, Ov.: loca, Sen. u. Tac.: campi, Ps. Quint. decl.: cetera abrupta atque ar., Tac. – subst., per arentia (brennende Sandwüste) trahebat omnem bello utilem turbam, Sen. de ira 3, 20, 2. – II) insbes., vor Durst trocken, lechzend, faux, Hor.: ora, Ov.: palmites, Prudent.: u. meton., sitis, der lechzende Durst, Ov. Vgl. areo. – ➳ Genet. Plur. arentum (palmitum), Prudent. c. Symmach. 1. praef. 16.
ārēns, tis, part. adj. de areo ¶ 1 desséché, aride : Virg. G. 2, 377 ; 3, 555 || per arentia Sen. Ira 3, 20, 2, à travers des lieux arides ¶ 2 desséché, altéré : Hor. Epo. 14, 4 ; arens sitis Prop. 2, 17, 6, soif brûlante.
- 1. droog, verdroogd, dor [silva; rosae; rivus; loca]; — subst. ārentia, ium n zandwoestijn;
- 2. uitgedroogd [faux].
ārēns entis
- P. of areo, dry, arid, parched(poet.): saxa, O.: rivus, V.: harenae, H.— Parched, thirsty: Ora, O.: fauces siti, L.: sitis, parching, O.