areniare
ad rationem ponere, vocare,
Arainier,
Araisner, et
Arraisner.
Voy le mesage s'il l'a Araisonné.
Et si l'Arraisné sur le deuxième jour de plaid confesse la dette, etc.
Item quod nullus Clericus sit Areniatus coram Justitiariis suis.Henr. Knighton. in Ed. II :
Hugo Spenser ductus coram domino Willelmo Trussel Justiciario, Areniatus est coram eo ad barrum in forma, quæ sequitur, etc.Radulfus de Hengham in Magna, cap. 9. pag. 52 :
Exceptis placitis, unde magna assisa Arrainiata fuit, vel duellum vadiatum, etc.Spelmannus opinatur iis locis, quibus id vocabuli occurrit apud Scriptores reponendum
arramare: sed
Areniare, non est
fræno cohibere, quia nostris
Aregner, saltem pro fræno seu loro alligare, occurrit in Vita J. C. MS. :
Imo et pro fræno cohibere, dixit Percevallus ex Borello :Deus deciples huça à soi, Signour, ce dist Diex, alés moi Laiens enmi cele chité, Iluec troverés Aregné Une asnesse, o tout son faon.
Si a son cheval Aresgné.
Arraignierdixit Littleton sect. 442 :
Si home soit disseisi, et il Arraigne un assise. Arregnare,eadem fere notione in
Arregnando consuluit,id est, ratiocinando, vi rationum.
Araignier, eodem significatu. Vitæ SS. MSS. ex Cod. 28. S. Vict. Paris. fol. 306. r°. col. 1. ubi de S. Cecilia :
Cecile leà(son époux) commença
Araignier en tel guise, etc.