About
Menu

arrenare

arrenare [OF araisnier < arrationare] , to arraign, accuse. 1292 coram ipso domino rege ‥ de diversis transgressionibus ‥ ~atus, in inquisicionem patrie se inde posuit RParl I 81b; 1301 nec per aliquem ballivum ~atus fuit quod se attachiaret alicui ‥ responsurus Law Merch. II 67; 1325 ~atus de eo quod portavit arma in nundinis domini regis Ib. I 108; 1320 †aramatus [? l. arainatus] ad sectam dicti J. de ‥ latrocinio Rec. Leic. I 376; s1323 episcopus Herefordensis, coram rege et cunctis regni proceribus constitutus, †arrannatus [? l. arrainiatus] extitit et examinatus de prodicione Blaneford 140; s1326 Hugo Spenser areniatus est coram eo [justiciario] ad barrum Knighton I 437; s1329 arenandus fuit de aliis dominum regem tangentibus Ann. Lond. 245; 1330 tenentes ejusdem manerii arennare solebant talem captum pro hujusmodi felonia ad sectam sequentis PQW 612b; 1337 bailivus [de la Escluse] ~avit malefactores predictos super facto predicto Cl 158 m. 21; s1344 rex reconcessit per chartam suam ‥ quod nullus clericus sit arenatus coram justiciariis suis, sive ad sectam suam sive partis, si clericus sue clerimonie se submittat Wals. HA I 264 (cf. id. YN 283: arreynatus).

Saved

Recent