aspis
aspis, an asp, viper
aspis, ĭdis, f. (acc. Gr. aspida, Luc. 9, 701; plur. aspidas, Cic. N. D. 3, 19, 47) [ἀσπίς, com. shield, rarely an asp; this order of frequency is reversed in Lat.].
- The asp, viper: Coluber, Linn.; Plin. 29, 4, 18, § 65: aspide ad corpus admoto, Cic. Rab. Post. 9: si scieris aspidem occulte latere uspiam, id. Fin. 2, 18, 59; Isid. Orig. 12, 4, 12.—
- II A shield, = ἀσπίς, Just. Nov. 85 fin.
1. aspis, pidis, Akk. pidem u. poet. pida, Akk. Plur. pidas, f. (ἀσπίς), I) die Natter, Otter (Coluber. L.), venenum aspidum, Vulg.: quem aspis percussit, Cels.: aspidem occulte latere uspiam, Cic.: aspide ad corpus admotā vitā est privatus, Cic.: inlatā aspide sanie eius spiritum reddidit, Vell.: admotis aspidibus periit, Aur. Vict.: aspida somniferam tumidā cervice levavit, Lucan. – Sprichw., aspis a vipera mutuatur venenum, Tert. adv. Marc. 3, 8. – II) der Schild, Iust. novell. 85 extr. – ➳ aspis (no. I) als masc. bei Prud. c. Symm. 1. praef. 37. Commod. instr. 2, 9, 19.
aspidis ut morsum spernebat basia
furor draconum vinum eorum et furor ~idum insanabile
[Henricus II ] heredes omnium quos avus suus extulerat ‥ [tam ]quam ~ides exosos habuit
infestant ~ides et vipere
1 aspis, (14) ĭdis, f. (ἀσπίς), ¶ 1 aspic : Cic. Nat. 3, 47 ¶ 2 bouclier : Novell. Just. 85, 4.
➳ m. , Prud. Symm. 2, præf. 36.
aspis idis, f
- an asp, viper.
Aspis
(ἀσπίς). See clipeus.
Aspis
(ἀσπίς). The asp, a species of deadly serpent often mentioned by both Greek and Roman writers. It would seem that several different species of poisonous reptiles were known to the ancients under this common name.