assentatorie
assentatorie, fawningly
assentātōrĭē (ads-), adv. [assentor],
- in a flattering manner, fawningly: dubitare te, non adsentatorie (i. e. non tibi indulgens), sed fraterne veto, Cic. ad Q. Fr. 2, 15, 6, 3.
assentātōriē (adsentātōriē), Adv. (assentator), nach Art der Schmeichler, dubitare te non ass. (um dir zu Gefallen zu reden), sed fraterne veto, Cic. ad Q. fr. 2, 14 (15. litt. b). § 3: divitibus plerique assentatorie gratificantur, Ambros. de off. min. 3, 22, 135.
quidam ~e regi faventes ‥ instabant ut regie voluntati obsequeretur
assentatorie . adv. et, v. assentatrix
See an image
See an image
adsentātōriē (ass-)
adv.,
- fawningly.