assensus
assensus2, an agreement, assent, approval, approbation
adsēnsus, ūs, m.: an assenting; answering sound, response, echo, applause, 10.97. (adsentiō)
assensus (ads-), a, um, Part. of assentior.
assensus (ads-), ūs, m. [assentior], an agreement, assent, approval, approbation.
- I In gen.: adsensu omnium dicere, Cic. N. D. 2, 2, 4: volgi adsensu et populari approbatione, id. Brut. 49, 185: omnium adsensu, Liv. 5, 9; 8, 5; 8, 4 fin.; cf. id. 3, 72: adsensu senatūs, Plin. Pan. 71: adsensum consequi agendo, id. Ep. 7, 6, 13; so Tac. A. 14, 12; 15, 22; Suet. Aug. 68; id. Tib. 45 et saep.—In the plur.: dicta Jovis pars voce probant; alii partes assensibus implent, Ov. M. 1, 245; 8, 604: hinc ingentes exciri adsensus, Tac. Or. 10 fin.—Also joyful, loud assent: exposuit cum ingenti adsensu, Liv. 27, 51.—
- II Esp.
- A In philos. lang., like assensio, an assent to the reality of sensible appearances: concedam illum ipsum sapientem ... retenturum adsensum, nec umquam ulli viso adsensurum, nisi, etc., Cic. Ac. 2 (Luc.), 18, 57: tollendus adsensus est, id. ib. 2, 18, 59; 2, 18, 33 fin.; id. Fin. 3, 9, 31 al.—
- B Poet., an echo: Et vox adsensu nemorum ingeminata remugit, Verg. G. 3, 45: Aereaque adsensu conspirant cornua rauco, id. A. 7, 615; Claud. VI. Cons. Hon. 615.
assēnsus (adsēnsus), ūs, m. (assentio), das Beipflichten, I) im allg., die Beipflichtung, die Zustimmung und, insofern sie sich äußert, die Beifallsbezeigung, die Stimme des Beifalls, der Beifall, assensu omnium dicere, Cic.: cum assensu audiri, Liv.: assensu omnium approbari od. comprobari, Cic.: exposuit cum ingenti assensu, Liv.: vario fremebant assensu, Verg.: vulgi assensu et populari approbatione iudicari solet, Cic. – Plur., alii partes assensibus (durch Zeichen des Beifalls) implent, Ov. met. 1, 245. – II) insbes.: A) (als philos. t. t.) die Zustimmung = das Fürwahrhalten der sinnl. Erscheinungen, assensum retinere, Cic.: se ab assensu retinere, Cic.: Plur., assensus lubricos sustinere, Cic.: assensus suos firme sustinere, Cic. – B) poet. übtr., der Widerhall des Tones, der Nachhall, das Echo, nemorum, Verg. georg. 3, 45: cornuum, Verg. Aen. 7, 615: cavae vallis, Claud. VI. cons. Hon. 615.
praebuit palam adsensum evangelizanti ‥ Paulino rex
~um fecerunt cuncti ut cum illo irent
~um prebuerunt omnes cum illo ire
ascensu et concensu heredis mei
licentiam eligendi et in electos ~um prebendi
rogavit ipsum quod collacioni regis ~um [] suum adhiberet : †assentum RGasc I 361
hoc fecit per ~um communitatis
ordinatum est ex communi ~u
partes litigantes ‥ ex suis unanimis et voluntariis consensubus et ~ubus submiserunt se
indictatus ‥ de societate et ~u latronum
quod ‥ capitaneus flote Baionensis et omnes illi de eadem flota unius sint ~us cum ‥ aliis capitaneis flote regis Anglie
E. de Brounfeld ‥ xiij monachos ‥ ad suum ~um attraxit
- 1. instemming, bijval;
- 2. (filos. t.t.) instemming v.d. geest met wat zintuiglijk is waargenomen;
- 3. (Verg.) echo, nagalm [nemorum].
assensus , a, um. part. et, v. assensus
See an image
See an image
adsēnsus (ass-) (1)
- P. of adsentio.
adsēnsus (ass-) (2) ūs, m
- adsentio, an agreement, assent, approval, approbation: omnium adsensu iudicare: partīs adsensibus implent, fulfil their duty by assent, O.—An acceptance as real, C.—Poet., an echo: nemorum, V.