assimilis
adsimilis, e: (adj.), like, similar to, 6.603.
as -sĭmĭlis (ads-, Ritschl, Baiter, Rib.; ass-, Merk.), e, adj.,
- similar, like (cf. ad, D. 4.); constr. with gen., dat. with quasi, or absol. (rare; mostly poet. and in post-Aug. prose; once in Cic.).
- a With gen.: quicquam adsimile hujus Quasi tu numquam facti feceris, Plaut. Merc. 5, 3, 1 (957): latuscula adsimili lateris flexurā praedita nostri, Lucr. 4, 336 Lachm.: assimilis sui, Ov. Tr. 1, 6, 27.—
- b With dat.: silex cadenti imminet adsimilis, Verg. A. 6, 603: fratribus, Ov. P. 2, 2, 85: raritas adsimilis spongiis, * Cic. N. D. 2, 55, 136: aeri-adsimilis capillus, Suet. Ner. 1; so id. Galb. 18; id. Vesp. 7.—
- c With quasi: Nam hoc adsimile est quasi de fluvio qui aquam derivat sibi, Plaut. Truc. 2, 7, 12 (562).—
- d Absol.: Inde sequetur, Adsimili ratione alias ut postulet ordo, Lucr. 2, 493, and 4, 425.—* Adv.: assĭ-mĭlĭter (ads-), in like manner: adsimiliter mi hodie optigit, Plaut. Bacch. 4, 9, 27 (951).
assimilis (ad-similis), e, an- od. hinähnelnd = in der Ähnlichkeit nahe kommend, ziemlich ähnlich, ziemlich vergleichbar (vgl. προσόμοιος), assimili ratione, Lucr. 2, 493; 4, 423. – m. Genet., assimilis lateris nostri flexura, Lucr. 4, 310: alqm assimilem sui assuetudine longā facere, Ov. trist. 1, 6, 27: quasi tu numquam quicquam adsimile huius facti feceris, Plaut. merc. 957. – m. Dat., forma eius assimilis illi, Cato fr.: assimilis spongiis mollitudo, Cic.: aeri assimilis capillus, Suet.: assimilis fratribus, Ov. – m. quasi, hoc assimilest quasi etc., das ist gerade, wie wenn usw., Plaut. truc. 563. – subst., assimile, is, n. = παρόμοιον (s. paromoeon), Auct. carm. de fig. 127 (p. 68 H.).
responderunt quod tempore treugarum nostri in mari naves depredassent ‥ ; quare ‥ eis licuit ~e, hoc est unum pro alio, nobis inferre
ad - similis (ass-) e, adj.,
- like, similar: sui, O.: spongiis: fratribus, O.