assigno
assigno, to mark out, allot, assign, award
assigno (ads-, B. and K., Halm, Weissenb., Jahn, K. and H.), āvi, ātum, 1, v. a.
- In gen.
- A Lit., to mark out or appoint to one, to assign; hence also, to distribute, allot, give by assigning, as t. t. of the division of public lands to the colonists (cf. assignatio; syn.: ascribo, attribuo): uti agrum eis militibus, legioni Martiae et legioni quartae ita darent, adsignarent, ut quibus militibus amplissime dati, adsignati essent, Cic. Phil. 5, 19, 53 fin.; so id. ib. 2, 17, 43; id. Agr. 3, 3, 12: qui (triumviri) ad agrum venerant adsignandum, Liv. 21, 25; 26, 21; Sic. Fl. p. 18 Goes.—
- B Transf., to assign something to some one, to confer upon: mihi ex agro tuo tantum adsignes, quantum corpore meo occupari potest, Cic. Att. 3, 19, 3: munus humanum adsignatum a deo, id. Rep. 6, 15 fin.: apparitores a praetore adsignati, id. Verr. 2, 3, 25: ordines, id. Pis. 36, 88: quem cuique ordinem adsignari e re publicā esset, eum adsignare, Liv. 42, 33: equum publicum, id. 39, 19; so id. 5, 7: equiti certus numerus aeris est adsignatus, id. ib.: aspera bella componunt, agros adsignant, oppida condunt, to assign dwellingplaces to those roaming about (with ref. to I. A.), * Hor. Ep. 2, 1, 8: natura avibus caelum adsignavit, appointed, allotted, Plin. 10, 50, 72, § 141: de adsignandis libertis, Dig. 38, 4. 1 sq.: adsignavit eam vivam, παρέστησεν, he presented her, Vulg. Act. 9, 41 al.—
- C Trop., to ascribe, attribute, impute to one as a crime, or to reckon as a service (in the last sense not before the Aug. period; in Cic. only in the first signification).
- a In mal. part.: nec vero id homini tum quisquam, sed tempori adsignandum putavit, Cic. Rab. Post. 10, 27: haec si minus apta videntur huic sermoni, Attico adsigna, qui etc., id. Brut. 19, 74: ne hoc improbitati et sceleri meo potius quam imprudentiae miseriaeque adsignes, id. ad Q. Fr. 1, 4; so id. Fam. 6, 7, 3; id. Att. 6, 1, 11; 10, 4, 6; Planc. ap. Cic. Fam. 10, 18, 2: petit, ne unius amentiam civitati adsignarent, Liv. 35, 31: permixtum vehiculis agmen ac pleraque fortuita fraudi suae adsignantes, Tac. H. 2, 60; Nigid. ap. Gell. 4, 9, 2; and without dat.: me culpam fortunae adsignare, calamitatem crimini dare; me amissionem classis obicere, etc., Cic. Verr. 2, 5, 50 Zumpt.—
- b In bon. part.: nos omnia, quae prospera tibi evenere, tuo consilio adsignare; adversa casibus incertis belli et fortunae delegare, Liv. 28, 42, 7: Cypri devictae nulli adsignanda gloria est, Vell. 2, 38: sua fortia facta gloriae principis, Tac. G. 14: hoc sibi gloriae, Gell. 9, 9 fin.: si haec infinitas naturae omnium artifici possit adsignari, Plin. 2, 1, 1, § 3: inventionem ejus (molyos) Mercurio adsignat, id. 25, 4, 8, § 26 al.—
- II Esp.
- A With the access. idea of object, design, to commit, consign, give over a thing to one to keep or take care of (rare, mostly post-Aug.): quibus deportanda Romam Regina Juno adsignata erat, Liv. 5, 22: Eumenem adsignari custodibus praecepit, Just. 14, 4 fin.; Dig. 18, 1, 62; 4, 9, 1.—Trop.: bonos juvenes adsignare famae, Plin. Ep. 6, 23, 2; so Sen. Ep. 110.—
- B To make a mark upon something, to seal it (post-Aug.): adsigna, Marce, tabellas, Pers. 5, 81: subscribente et adsignante domino, Dig. 45, 1, 126; 26, 8, 20: cum adsignavero iis fructum hunc, shall have sealed and sent, Vulg. Rom. 15, 28.—Trop.: verbum in clausulā positum adsignatur auditori et infigitur, is impressed upon, Quint. 9, 4, 29.
as-sīgno (ad-sīgno), āvī, ātum, āre, I) zuweisen, A) = anweisen, durch Anweisung übergeben, zuteilen, a) eig.: inferiorem aedium partem alci, Cic.: equitibus Romanis in theatro XIIII gradus proximos, Liv. epit.: equiti certum numerum aeris, Liv.: iumenta, Curt.: alci equum publicum, Liv.: alci ordinem, eine Zenturionenstelle, Liv. (u. so per tuum servulum ordines assignatos, Cic.): libertos liberis, als wessen Kindes Freigelassener einer erscheinen soll, ICt.: iuvenibus deportandam Romam reginam Iunonem, Liv. – bes. Länderei usw. an Kolonisten, loca, Cic.: agrum, Liv.: agros (= die Menschen an Ackerbau gewöhnen), Hor.: locum, in quo novum oppidum aedificetur, Liv.: m. Dat., agros colonis od. legionibus, Cic.: urbem agrumque colonis, Liv.: agrum militibus, Cic.: duo milia iugerum agri Leontini rhetori, Cic.: Latinis victis montem Aventinum, Liv. epit. – b) übtr.: α) bestimmt zuweisen, zuteilen, bestimmen, munus humanum a deo assignatum, Cic.: quibus (animalibus) rerum natura caelum assignaverat, Plin.: id quemque habiturum, quod proximae lucis assignatura fortuna est, Curt.: minus triginta transfugae et desertores imperium assignabunt? sollen auf den Thron Anwartschaft geben? Tac.: assignatae (zugeschworene) etiam domibus inimicitiae, Tac. – u. eine Pers. einem Amte usw. zuweisen, bestimmen, sors et urna fisco iudicem assignat, Plin. pan.: natura hunc sexum (sc. muliebrem) custodiae et diligentiae assignaverat, Cic. fr.: ei sententiae personam Crassi, Quint. – β) beimessen, zuschreiben, hoc praeceptum deo, Cic.: alci Cypri devictae gloriam, Vell.: alqd homini, non tempori, Cic.: fortia facta gloriae principis, Tac.: culpae fortunam, zur persönl. Schuld anrechnen, was Schuld des Geschickes ist, Cic.: alci patrem adulterum, ICt. – B) zur Bewachung, Bewahrung förmlich überweisen, überantworten, ausliefern, a) eig.: alqm custodibus, Iustin. 14, 4, 21. – b) übtr.: alqm famae, Plin. ep.: (verbum) in clausula positum assignatur auditori et infigitur, Quint. – II) an etw. ein Siegel machen, etw. besiegeln, m. Acc., tabellas, Pers.: m. Dat., instrumento divisionis, ICt.: absol., scripsi coram subscribente et assignante domino, ICt.
- 1. toewijzen, toedelen [ordinem functie v. centurio], ihb. landerijen aan kolonisten [loca; agros colonis];
- 2. bestemmen; ➤ quibus (animalibus) rerum natura caelum assignaverat (Plin. Mai.);
- 3. toeschrijven, toekennen [fortia facta gloriae principis];
- 4. (postklass.) (ter bewaking of bewaring) overleveren, uitleveren [alqm custodibus].
assigno , as, are.
定。歸于。打印。— culpam fortunae 歸罪于造化。— tabellas 寫名書札內。— juvenes famae 讚美幼年人。— agros 定各人之田。
Suggest a Translation
See an image
定。歸于。打印。— culpam fortunae 歸罪于造化。— tabellas 寫名書札內。— juvenes famae 讚美幼年人。— agros 定各人之田。
Suggest a Translation
See an image
ad-sīgnō (ass-) āvī, ātus, āre,
- to mark out, allot, assign, award: ad agrum adsignandum, L.: agrum militibus. — To allot, assign, appropriate: apparitores: equiti alqd, L.—To commit, intrust: quibus deportanda Romam Iuno erat adsignata, the task of transporting, L.—To ascribe, attribute: id homini: facta gloriae eius, Ta.: culpae fortunam, impute misfortune for crime.