astrologicus

astrologicus, a, um (ἀστρολογικός), astrologisch = astronomisch, demonstrationes, Boëth. cons. 2. pros. 7 in. – subst. astrologica, ae, f. (ἀστρολογική), die Astrologie, Claud. Mamert. 1, 22 p. 81, 7 Engelbr.

astrologicus [ἀστρολογικός] , astronomical (or astrological). 671 cum ~ae artis peritia et perplexa oroscopi computatio elucubrata doctoris indagatione egeat Aldh. Ep. 1; 13‥ instrumenta ~a magistri J. E. (Invent. York) N. & Q. 1 ser. I 84.