Logeion | astrum

sic itur ad astra
thus one obtains immortality

astrum , ī, n.: a star, constellation; pl., astra, ōrum, heaven, 3.158; Tītānia astra, the heavenly bodies; the sun, moon, or stars, 6.725.

astrum, i, n. [perh. ἄστρον borrowed; cf. ἀστήρ; Sanscr. staras (plur.); Engl. star; Germ. Stern; Goth. stairno; and stella; Kuhn compares: Sanscr. star, Lat. sterno, Gr. στρώννυμι, Engl. strew, the stars being so called as strewn over the vault of heaven, as in Hor. S. 1, 5, 10], a star, a constellation (poet. or in more elevated prose).

I Lit., Verg. E. 9, 47; id. A. 4, 352; 5, 838; 8, 590; Ov. M. 1, 73; 11, 309; Hor. C. 3, 21, 24; 3, 27, 31; id. Epod. 16, 61; id. Ep. 2, 2, 187; Prop. 2, 32, 50; 3, 16, 15; Mart. 8, 21 al.; Cic. Rep. 6, 22, 24; id. N. D. 2, 46, 118; id. Tusc. 1, 25, 62; id. Tim. 12.—In Vulg. only plur.: astra caeli, Deut. 4, 10; 10, 22; 28, 62: donec egrediantur astra, 2 Esdr. 4, 21: astra matutina, Job, 38, 7.—
II Trop.
- A For height: turris educta sub astra, Verg. A. 2, 460: Ter spumam elisam et rorantia vidimus astra, id. ib. 3, 567: Mons ibi verticibus petit arduus astra duobus, Ov. M. 1, 316: super astra Dei exaltabo solium meum, Vulg. Isa. 14, 13 al.—
- B Heaven, and the immortality of the glory connected with it: sic itur ad astra, Verg. A. 9, 641: aliquem inferre astris, Ov. M. 9, 272; 15, 846: Daphnimque tuum tollemus ad astra; Daphnim ad astra feremus, Verg. E. 5, 52: educere in astra, Hor. C. 4, 2, 23: absentem rusticus urbem Tollit ad astra, praises to the skies, id. S. 2, 7, 29 al.: Hortalus nostras laudes in astra sustulit, extolled to the skies, Cic. Att. 2, 25, 1 (cf. the opp.: decidere ex astris, i. e. summam gloriam perdere, id. ib. 2, 21, 4).

astrum, ī, n. (ἄστρον), jeder leuchtende Himmelskörper, das Sternbild, Gestirn, der Stern, I) eig.: Cancri, Virginis astrum, Manil.: cognitio astrorum, Cic.: cursus astrorum dispares, Cic.: astrorum micantium splendentia signa, Lact.: homines tantummodo annum solis, id est unius astri reditum metiuntur, Cic.: alqm astris inferre, unter die Sterne versetzen, Ov. met. 9, 272. Schol. ad Caes. Germ. Arat. 347. p. 417, 4 E.: dass. alqm in astris ponere, Hyg. fab. 194 extr.; u. alqm inter astra collocare, Schol. Bern. ad Verg. georg. 1, 33. – u. Plur. astra meton., α) = Sonne, astra Thyestae abstulit, begrub den Th. in Nacht, Lucan. 7, 452. – β) = Götter, Auct. Aetnae 51 u. 68. – in bezug auf den Einfluß der Gestirne bei der Geburt u. dem künftigen Schicksal eines Menschen, astrum natale, die Konstellation in der Geburtsstunde, Hor.: utrumque nostrum consentit astrum, wir werden gleiches Schicksal haben, Hor. – poet., zur Bezeichnung bedeutender Höhe, turris educta ad astra, bis an die Sterne (an den Himmel), Verg.: mons ibi verticibus petit arduus astra duobus, Ov. – II) übtr.: tollere in astra, Cic., od. ad astra, Verg., od. educere in astra, Hor., bis zu den Sternen-, bis an od. in den Himmel erheben (= sehr rühmen): ex astris decidere, aus dem Himmel fallen, seines größten Ruhms verlustig gehen, Cic.: sic itur ad astra, so erlangt man unsterblichen Ruhm, Verg.

1 astrum [CL < ἄστρον] , star. b sky. ut globus astrorum plasmor teres atque rotundus Aldh. Aen. 100 (Creatura) 57; percipit inde decus reginae et sceptra sub astris; / plus super astra manens percipit inde decus (Hymn) Bede HE IV 18; chorus ~orum suam immutatam observat sedem Eriug. Per. 477C; que per ~orum ortum, occasum et motum significata [sunt] Map NC IV 6 p. 168; Garl. Tri. Eccl. 124 (v. astronomus b). b ~um, caelum GlC A 840.

2 astrum, ~ium, ~a [cf. OF astre] 1 hearth. b (for burning charcoal). c (for smelting iron). d measure of pitch (? boiling). 1221 de petris quas ipsi deferri fecerunt ad ~ium quoddam faciendum SelPlCrown 90; 1284 in factura unius hastri in magna turri [Lond’] ad opus mercatorum ibidem emprison [atorum] KR Ac 467/9; 1297 in una ~a reficienda in camera exteriori cum petris ad idem cariandis Ac. Cornw I 73; c1300 quod libere possit turbam ‥ †quantum sufficit ad aliud solum ~um ‥ capere fodiendo Cart. Chester 418; 1345 circa construccionem ‥ cujusdam nove domus pro quatuor cameris inde habendis constructe cum ij caminis de duobus ~is de petra et morterio in eadem MinAc 1120/12 r. 2(1). b 1269 ad plura ~a sustinenda ad carbonem †faciendam SelPlForest 44; 1336 habuit quatuor ~a ad carbones in dicto cooperto ad destruccionem foreste Cl 157 m. 23d.. c 1270 concesserunt lapidem mine ‥ ad unum ~um Couch. Furness I 263; 1308 unam ‥ forgiam ‥ cum duobus ~is de loco in locum transferend’ pro ferro suo faciendo (Indent.) Pat 321 m. 26; 1353 in j ~io de novo faciendo pro dicta fabrica (KR Ac 485/11) Arch. LXIV 161. d 1338 pro iij barell’ et iiij ~is picche pro eadem nave KR Ac 20/27 r. 1. 2 hearth as unit of habitation, household (cf. astrarius, atrium 1d). b (w. vetus or antiquum) ‘old auster’, (tenement annexed to) old-established habitation (w. specific rights and obligations). s1221 facta est promissio ‥ in subsidium Terre Sancte, ita quod ‥ daret ‥ quodlibet ~um j d. Ann. Dunstable 67; 1251 rex perderet ‥ tallagium cum collectum esset in civitate eadem [Cantuaria] per ~a [CalIMisc p. 35: †ostria] IMisc 5/13; cum sit heres apparens unus vel plures unum jus habentes, ‥ sive inveniantur in ~o sive non, ‥ habeant seisinam hereditatis Bracton 71b; villanis in ~o commorantibus non competit ‥ remedium [per breve nove disseisine] versus veros dominos Hengham Parva 8; 1279 si quis sit viduarius et fuerit filius natus in ~o, dum est viduarius habeat totum tenementum; et, si velit uxorare, ‥ filius de ~o habeat partem terre ad vivendum CourtR A. Stratton p. 168; qui ‥ extra ~um suum villanum ad loca remotiora se transtulerunt Fleta 217 (cf. ib.: villanis in veteribus ~is suis commorantibus); 1297 de omnibus ~is seu tenementis Cart. Osney II 459; ? a1300 ipse R. inventus fuit in †affra [? l. astra] et plena etate (Inq.) CalPat 1381–5 434; 1355 viij ~a et dim. et viij virgate Cart. Boarstall 161; 1372 (18c) dedi ‥ xij carectatas turbarum ad quodlibet ~um super dicta burgagia edificandum (Ch. Roby) EHR XVII 296. b 1347 ad ‥ faciendum pro quolibet tenemento integro, quod ab antiquo erat vetus ~um et herietabile, ‥ unum heriettum (Indent., Middx) G. S. Alb. II 328; 1343 Petrus ‥ de dominis de fine ‥ pro uno messuagio et una ferdella terre antiqui astri ‥ habend’ et tenend’ in villenagio (CourtR N. Curry) MS Som RO DD/CC 131903/2; 1438 tenementum ‥ quod idem W. prius tenuit de nobis ‥ in Hampton’ [Som] ‥ secundum consuetudinem manerii de antiquo ~o Pat 443 m. 23; 1463 unum tenementum continens dim. virgatam terre de antiquo ~o Reg. Bath I 401; 1548 [cotagium] de antiquo ~o [Som] CalPat 45; 1607 tenet per copiam curie ‥ unum messuagium continens v acras terre de antiquo ~o cum suis pertinenciis KR Misc. Bks. cc11 (Som) f. 212 (cf. ib.: de antiquo austro).

3 astrum v. auster(b)

astrum, (9) ī, n. (ἄστρον), ¶ 1 astre, étoile : annum solis, id est unius astri, reditu metiuntur Cic. Rep. 6, 24, on mesure lʼannée sur le retour du soleil, cʼest-à-dire dʼun seul astre ; astris delphina recepit Juppiter Ov. F. 2, 117, Jupiter reçut le dauphin parmi les astres || constellation : Canis astrum Virg. G. 1, 218, la constellation du Chien || utrumque nostrum incredibili modo consentit astrum Hor. O. 2, 17, 22, nos deux étoiles sont unies par une incroyable sympathie ¶ 2 pl. [fig.], ciel : sic itur ad astra Virg. En. 9, 641, voilà comme on monte aux étoiles [comme on sʼimmortalise] ; ad astra tollere, ferre aliquem Virg. B. 5, 51, élever, porter qqn jusquʼaux nues.

astrum, ī n (Gr. leenw.)

1. ster, gesternte [natale];
2. plur. hoogte, hemel; onsterfelijkheid, roem; ➤ ad (of in) -a tollere of educere in -a tot de sterren, hemelhoog verheffen = uitbundig prijzen; sic itur ad -a zo verkrijgt men onsterfelijkheid.

astrum , i. n.
星宿。Astro malo natus 生者無福。生於凶星日。

Suggest a Translation
See an image

. Bractonus lib. 4. Tract. 3. c. 11 : Unde videndum, si nepos et avunculus sub eadem potestate antecessoris simul fuerint astrarii tempore mortis, eo quod ambo reperiuntur in atrio, sive in Astro, etc. Adde lib. 2. cap. 36. § 6. Fleta lib. 4. c. 2. § 8. de Nativis : Qui a magno tempore extra Astrum suum villanum ad loca remotiora se transtulerunt. Infra : Villanis autem in veteribus Astris suis commorantibus non competit hujusmodi remedium. § 9 : Si in Astris suis fuerint commorantes. Radulfus de Hengham in Parva, cap. 8 : Cum a magno tempore fugerint, et ad remota loca extra Astrum se transtulerint, etc. Infra : Villanis quidem in Astro commorantibus non competit hujusmodi remedium, etc. Laudabilis homo Astrarius, in eod. Fleta lib. 1. c. 47. § 10. Vox deducta a Saxonico eorð, focus, foculare, fornacula : unde postea toti domui nomen inditum. Hinc eorð-cniht, famulus domesticus ; eorð-fæst, pater familias. Ex eorð vero Anglo-Normanni Astre formarunt, idque appellationis domibus applicarunt, quas Franci nostri Feus, seu focos, etiamnum vocant. Sed et nostris vox Astre non omnino incognita : nam et focos et caminos Atres, seu Astres, appellamus. Le reclus de Moliens in Miserere : Qui n'a ses enfants dont repaistre,Dont il a sept on huit a l'Aistre. Unde proverbialis manavit formula : Sçavoir les Atres du logis, de eo, qui cubicula, caminos, et omnia penetralia recte novit, seu, ut vulgo dicimus les Estres. Le Roman du Renard MS : Lors s'en vient droit à la fenestre,Com cil qui bien savoit l'Estre. Præterea ex præallatis ex Bractono observare est, Astrum et atrium promiscue dictum : nam hoc loco atrium non est nostrum Court, sed domus ipsa : proinde Astrarii iidem sunt, qui Astro addicti seu Mansionarii, de quibus suo loco, qui Anglo-Saxonib. Heorð fæst dicebantur. Gloss. Saxon. circa tempora Edwardi III. exaratum : Heorð fæst, Astro addictus. Sed et admodum videtur vero simile Occitanos suum Estare et Stare, pro quavis domo inde deduxisse, cum Galli, seu Gallo-Normanni domos Estres, et Atres vocarent. Consuetud. Cantii : Le Astre demurra al puné, id est, Astrum seu domus remanebit secundo genito. Vide Stare. Astrum Germ. est Æstrich, vel Æsterreich, a voce Germanorum inferiorum Aster, Asters, lapides quadrata figura tesselati. Vide Astrea et Astracum. Adel. Astricus, Plastar, in Gloss. Lat. Germ. Sangall. sec. VII. Confer Diezii Grammat. Ling. Romanicar. vol. 1. pag. 25. Nostris Aistre, eadem notione. Lit. remiss. ann. 1455. in Reg. 187. Chartoph. reg. ch. 90 : Le suppliant trouva en ung viel Aistre, où il y avoit ung four, du seigle nouveau. Vide supra Astrea.

, Infortunium. Acta S. Francisci de Paula tom. 1. Aprilis pag. 166 : Subito maximus imber seu tempestas est exorta ; et cum vellet discedere causa remeandi domum, dictus B. Franciscus vetuit eum discedere, quando aliquod sinistrum Astrum ei contingeret.

astrum ī, n

, ἄστρον, a heavenly body, star, constellation: astri reditus: Caesaris, the comet of B.C. 43, V.: natale, H.—Plur, the stars, sky, heaven: oculos sub astra tenebat, fixed on the sky, V.: nox caelum sparserat astris, O.—Poet.: sic itur ad astra, i. e. to immortality, V.: animum educit in astra, H.: Quem pater intulit astris, O.

astrum

Saved

Recent