astringo
astringo, to bind on, tie fast, fasten to, bind up
- I Lit.: (hunc) adstringite ad columnam fortiter, Plaut. Bacch. 4, 7, 25 (823): ad statuam astrictus est, Cic. Verr. 2, 4, 42: manus, Plaut. Capt. 3, 5, 9 (667): vinculorum, id est aptissimum ... quod ex se atque de iis, quae adstringit quam maxume, unum efficit, Cic. Tim. 4 fin.: astringit vincula motu, Ov. M. 11, 75: laqueos, Sen. Ira, 3, 16: artius atque hederā procera adstringitur ilex, is twined around with ivy, Hor. Epod. 15, 5: adstringi funibus, Vulg. Ezech. 27, 24: aliquem adstringere loris, ib. Act. 22, 25: pavidum in jus Cervice adstrictā dominum trahat, with a halter round his neck, Juv. 10, 88 (Jahn, obstrictā): aspice ... Quam non adstricto percurrat pulpita socco, not drawn close, loose; poet. for a negligent style of writing, Hor. Ep. 2, 1, 174: Ipse rotam adstringit multo sufflamine consul, checks, Juv. 8, 148: balteus haud fluxos gemmis adstrinxit amictus, Luc. 2, 362: frontem, to contract, knit, Mart. 11, 40; Sen. Ep. 106: labra porriguntur et scinduntur et adstringuntur, Quint. 11, 3, 81: frondem ferro, to cut off, clip, Col. 5, 6, 17 al.; so, alvum, to make costive (opp. solvere, q. v.), Cels. 1, 3; 2, 30.—Of the contraction produced by cold: nivibus quoque molle rotatis astringi corpus, Ov. M. 9, 222; so id. Tr. 3, 4, 48; id. P. 3, 3, 26: ventis glacies astricta pependit, id. M. 1, 120: Sic stat iners Scythicas adstringens Bosporus undas, Luc. 5, 436: vis frigoris (corpora) ita adstringebat, Curt. 7, 3, 13; 8, 4, 6.—Hence, also, to make colder, to cool, refresh: ex quo (puteo) possis rursus adstringere, Plin. Ep. 5, 6, 25: corpus astringes brevi Salone, Mart. 1, 49, 11 (acc. to Varr. in a pass. sense in the perf., adstrinxi for adstrictus sum, Varr. L. L. Fragm. ap. Gell. 2, 25, 7).—Of colors, to deaden: ita permixtis viribus alterum altero excitatur aut adstringitur, Plin. 9, 38, 62, § 134 (diff. from alligare, which precedes; v. alligo, I. B.).—Also of an astringent, harsh taste: radix gustu adstringit, Plin. 27, 10, 60, § 85.—
- II Trop., to draw together, draw closer, circumscribe; to bind, put under obligation, oblige, necessitate: ubi adfinitatem inter nos nostram adstrinxeris, Plaut. Trin. 3, 2, 73 (699): vellem, suscepisses juvenem regendum; pater enim nimis indulgens, quicquid ego adstrinxi, relaxat, Cic. Att. 10, 6; so, mores disciplinae severitate, Quint. 2, 2, 4 Spald.: ad adstringendam fidem, Cic. Off. 3, 31, 111: hac lege tibi meam astringo fidem, Ter. Eun. 102: quo (jure jurando) se cuncti astrinxerant, Suet. Caes. 84: hujus tanti officii servitutem astringebam testimonio sempiterno, to confirm, secure, Cic. Planc. 30 fin. Wund.: religione devinctum astrictumque, id. Verr. 2, 4, 42: disciplina astricta legibus, id. Brut. 10, 40; id. ad Q. Fr. 1, 1, 3: lege et quaestione, id. Clu. 155: suis condicionibus, id. Quinct. 5: auditor nullā ejus modi adstrictus necessitate, id. N. D. 1, 7, 17: orationem numeris astringere, id. de Or. 3, 44, 173 et saep.: adstringi sacris, to be bound to maintain, id. Leg. 2, 19: inops regio, quae parsimoniā astringeret milites, Liv. 39, 1: ad temperantiam, Plin. Ep. 7, 1: ad servitutem juris, Quint. 2, 16, 9: illa servitus ad certa se verba adstringendi, id. 7, 3, 16: milites ad certam stipendiorum formulam, Suet. Aug. 49; id. Tib. 18: me astringam verbis in sacra jura tuis, Ov. H. 16, 320; 20, 28: magno scelere se astringeret, Cic. Phil. 4, 4, 9; id. Sest. 50 fin.; so id. Sull. 29, 82; perh. also id. Pis. 39 fin.; instead of this abl. of class. Latin, we sometimes find in comedy apparently the gen.: et ipsum sese et illum furti adstringeret, made guilty of, charged himself with, Plaut. Rud. 4, 7, 34 (1260): Homo furti sese adstringet, id. Poen. 3, 4, 27 (737) (cf.: Audin tu? hic furti se adligat, Ter. Eun. 809; Draeger, Hist. Synt. I. § 209, regards this as a vulgar extension of the use of the gen. with verbs of accusing, convicting, etc., but Klotz, s. v. astringo, regards it as really an old dative, furtoi furti; cf. quoi cui).—Of reasoning or discourse, to compress, abridge, bring into short compass: Stoici breviter adstringere solent argumenta, Cic. Tusc. 3, 6, 13 (cf. id. ib. 3, 10, 22: Haec sic dicuntur a Stoicis, concludunturque contortius); id. Fat. 14, 32: premere tumentia, luxuriantia adstringere, Quint. 10, 4, 1 Frotsch., Halm.
- —Hence, astrictus (ads-), a, um, P. a., drawn together, tight, narrow, close.
- A Lit.: limen astrictum, shut, Ov. Am. 3, 1, 50: alvus fusior aut astrictior, Cels. 1, 3: corpus astrictum, i. e. alvus dura, id. 3, 6: genus morbi astrictum, costiveness, id. 1 praef.: gustu adstricto, of a harsh, astringent taste, Plin. 27, 12, 96, § 121.—
- B Trop.
- 1 Sparing, parsimonious, covetous (not before the Aug. per.): astrictus pater, Prop. 3, 17, 18: adstricti moris auctor, Tac. A. 3, 55: parsimonia, Just. 44, 2.—
- 2 Of discourse, compact, brief, concise, short (opp. remissus): dialectica quasi contracta et astricta eloquentia putanda est, Cic. Brut. 90, 309: verborum astricta comprehensio, id. ib. 95, 327: est enim finitimus oratori poëta, numeris astrictior paulo, id. de Or. 1, 16, 70; 1, 16, 60.—Sup. not used.—Adv.: astrictē (ads-), concisely, briefly (only of discourse): astricte numerosa oratio, Cic. de Or. 3, 48, 184.—Comp.: astrictius dicere, Sen. Ep. 8 fin., and Plin. Ep. 1, 20, 20: scribere, id. ib. 3, 18, 10: ille concludit adstrictius, hic latius, Quint. 10, 1, 106.—Sup. not used.
- 1. vastbinden, vastsnoeren, strak aantrekken;
- 2. samentrekken, vastbinden; ➤ vincula ~; astrictae fauces dichtgesnoerde kelen;
- 3. doen bevriezen; ➤ corpora vis frigoris astrinxerat; — astringi verstijven, afkoelen;
- 4. (med.) verstijven, verstoppen;
- 5. beperken [milites parsimoniā strak houden];
- 6. (retor.) samenvatten [breviter argumenta];
- 7. bezighouden, de aandacht opeisen van; binden, verplichten; ➤ Iugurtha maioribus astrictus door belangrijkere dingen in beslag genomen; alqm legibus ~; populum iure iurando ~.
緊繫。發澀。— se furti 有偷罪。— fidem 承當。結約。— sermonem 簡言。Astringi necessitate 莫奈何。
Suggest a Translation
See an image
- to bind on, tie fast, fasten to, bind up: ad statuam astrictus: vincula, O.: hederā adstringitur ilex, twined with, H.: cortex astrictus pice, fastened, H.: Cervice adstrictā, with a halter round his neck, Iu.: non astricto socco, loose (i. e. in style), H.: rotam multo sufflamine, checks, Iu.: comae astrictae, O.: ferrum Astrictum morā, i. e. rusted, O.: ventis glacies astricta, frozen, O.: (calor) venas (terrae), V.—Fig., to bind, put under obligation, oblige: populum lege: alqm religione: alqm condicionibus: milites ad formulam, Cs.: ad adstringendam fidem: tibi fidem, T.: fraus astringit, non dissolvit periurium, fixes the guilt.—To occupy, confine (the attention): illis studio suorum astrictis, S.: Iugurtha maioribus astrictus, S.—To check, repress: lingua astricta mercede.—To fix, confirm: offici servitutem testimonio.—To embarrass, bring into straits: milites, L. — Of language, to bind, limit: orationem numeris.—To compress, abridge: breviter argumenta.
-
…Dic mihi Hoc primum, potin est hic tacere Egone optime. Verum heus tu, hac lege tibi meam astringo fidem Quae vera audivi taceo et contineo optime ; Sin falsum aut vanum aut fictum est, continuo palam est…
Terence, Eunuchus
-
…autumnos et breve ver spatiis exegit quattuor annum. Tum primum siccis aer fervoribus ustus canduit, et ventis glacies adstricta pependit. Tum primum subiere domus domus antra fuerunt et densi frutices et vinctae cortice virgae. Semina tum primum…
Ovid, Metamorphoses
-
…ut ea non inruisse in alienum locum sed immigrasse in suum diceres ; nec vero haec soluta nec diffluentia sed astricta numeris, non aperte nec eodem modo semper sed varie dissimulanterque conclusis. erant autem et verborum et sententiarum illa…
M. Tullius Cicero, Brutus
-
…corpus distribuitur per venas admodum multas in omnes partes corporis pertinentes. Quem ad modum autem reliquiae cibi depellantur tum astringentibus se intestinis tum relaxantibus, haud sane difficile dictu est, sed tamen praetereundum est, ne quid habeat iniucunditatis…
M. Tullius Cicero, de Natura Deorum
-
…, tamen aptum esse aetati videbatur. Et certe, quod et ingeni quaedam forma elucebat et exercitatio perfecta verborum astricta comprehensione, summam hominum admirationem excitabat. Sed cum iam honores et illa senior auctoritas gravius quiddam requireret, remanebat…
M. Tullius Cicero, Brutus
-
…, sed vivere ac spirare quis fuit qui non eius voce maculari rem publicam, seque si eum audiret scelere adstringi arbitraretur venio ad comitia, sive magistratuum placet sive legum. leges videmus saepe ferri multas. omitto eas quae…
Cicero, pro Sestio
-
…orator de rebus eis eloquentissime dicat, quas ad certam causam tempusque cognorit Est enim finitimus oratori poeta, numeris astrictior paulo, verborum autem licentia liberior, multis vero ornandi generibus socius ac paene par ; in hoc quidem certe…
Cicero, de Oratore
-
…supplicium redire maluit quam fidem hosti datam fallere. Secundo autem Punico bello post Cannensem pugnam quos decem Hannibal Romam astrictos misit iure iurando se redituros esse, nisi de redimendis iis, qui capti erant, impetrassent, eos omnes…
M. Tullius Cicero, De Officiis
-
…pactione tenebamini, quis vos non modo consules sed liberos fuisse putet, quorum mens fuerit oppressa praemio, lingua astricta mercede sin illam vos soli legem putabatis, quisquam vos consules tunc fuisse aut nunc esse consularis putet, qui…
Cicero, in Pisonem
-
…quorum exstant amborum orationes ; simplex quidem Lucius et antiquus, Spurius autem nihilo ille quidem ornatior, sed tamen astrictior ; fuit enim doctus ex disciplina Stoicorum. Multae sunt Sp. Albini orationes. Sunt etiam L. et…
M. Tullius Cicero, Brutus