attentio
attentio, application, attentiveness
attentĭo, ōnis, f. [attendo],
- attentiveness, attention, application.
- A With animi: reliqua sunt in curā, attentione animi, cogitatione, vigilantiā, etc., Cic. de Or. 2, 35, 150.—
- B Absol.: docilem sine dubio et haec ipsa praestat attentio, Quint. 4, 1, 34: cum (servos) tantā cruciāsti attentione, Vulg. Sap. 12, 20.
attentio, ōnis, f. (attendo), I) die Anspannung, übtr., animi, die A. des Geistes für einen bestimmten Zweck, die Aufmerksamkeit, Cic. de or. 2, 150: u. so bl. attentio, Quint. 4, 1, 34. Augustin. serm. 288. 1. Vulg. sap. 12, 20. Serv. Verg. Aen. 2, 69. – II) (= ἔνδειξις), die Nachweisung, Anzeige, recentis vulneris, Cael. Aur. chron. 2, 12, 146.
tanto studiosius ‥ ~onem apponere necesse; acuat igitur attendendi necessitas industriam, superet ~onis industria difficultatem
curandum ne, aliquo sophismatum genere alicubi comperto, comperiendi cesset ~o
cum docilis sis et in te nondum tepuerit ~onis industria
quem ‥ qualiter haec sint primo edita latere non potuit ~o
pro ~one et custodia ‥ libri matriculationis per discretionem custodum ciste
attentiō ōnis, f
- attendo, application, attentiveness: animi.