attendo
attendo, to stretch toward, direct; to attend to, consider, mind, give heed to
- I In gen., to direct or turn toward, = advertere, admovere: aurem, Att. ap. Non. p. 238, 10; Trag. Rel. p. 173 Rib. (cf. infra, P. a.): attendere signa ad aliquid, i.e. to affix, Quint. 11, 2, 29 (Halm, aptare); so, manus caelo, to stretch or extend toward, Ap. Met. 11, 13, 21; caput eodem attentum, Hyg. Astr. 3, 20.—Far more freq.,
- II Trop.
- A Animum or animos attendere, or absol. attendere, also animo attendere, to direct the attention, apply the mind to something, to attend to, consider, mind, give heed to (cf.: advertere animum, and animadvertere; freq. and class.)
- 1 With animum or animos: animum ad quaerendum quid siet, Pac. ap. Non. p. 238, 15: dictis animum, Lucil. ib.: animum coepi attendere, Ter. Phorm. 868: quo tempore aures judex erigeret animumque attenderet? Cic. Verr. 2, 1, 10: si, cum animum attenderis, turpitudinem videas, etc., id. Off. 3, 8, 35: animum ad cavendum, Nep Alcib 5, 2: jubet peritos linguae attendere animum, pastorum sermo agresti an urbano propior esset, Liv. 10, 4: praeterea et nostris animos attendere dictis atque adhibere velis, Lucil. ap. Non. p. 238, 11: attendite animos ad ea, quae consequuntur, Cic. Agr. 2, 15.—With a rel.-clause as object: nunc quid velim, animum attendite, Ter. Phorm. 24.—
- 2 Absol.: postquam attendi Magis et vi coepi cogere, ut etc., Ter. Hec. 267: rem gestam vobis dum breviter expono, quaeso, diligenter attendite, Cic. Mil. 9: audi, audi atque attende, id. Planc. 41, 98; so id. de Or. 3, 13, 50; Phaedr. 2, 5, 6; Juv. 6, 66; 11, 16 al.—With acc. of the thing or person to which the attention is directed: Glaucia solebat populum monere, ut, cum lex aliqua recitaretur, primum versum attenderet, Cic. Rab. Post. 6, 14: sed stuporem hominis attendite, mark the stupidity, id. Phil. 2, 12, 30; so id. de Or. 1, 35, 161; Sall. J. 88, 2; Plin. Ep. 6, 8, 8; Luc. 8, 623 al.: me de invidiosis rebus dicentem attendite. Cic. Sull. 11, 33; id. Verr. 2, 1, 10: Quā re attendo te studiose, id. Fin. 3, 12, 40: non attenderunt mandata, Vulg. 2 Esdr. 9, 34; ib. Job, 21, 5; ib. Isa. 28, 23.— Pass.: versūs aeque prima et media et extrema pars attenditur, Cic. de Or. 3, 50, 192. —With inf. or acc. and inf. as object: quid futurum est, si pol ego hanc discere artem attenderim? Pompon. ap. Non. p. 238, 17: non attendere superius illud eā re a se esse concessum, Cic. Ac. 2 (Luc.), 34, 111.—With a rel.clause or a subjunct. with a particle: cum attendo, quā prudentiā sit Hortensius, Cic. Quinct. 20, 63: Hermagoras nec, quid dicat, attendere nec ... videatur, id. Inv. 1, 6, 8: forte lubuit adtendere, quae res maxume tanta negotia sustinuisset, Sall. C. 53, 2: Oro, parumper Attendas, quantum de legibus queratur etc., Juv. 10, 251: attende, cur, etc., Phaedr. 2, prol. 14: attendite ut sciatis prudentiam, Vulg. Prov. 4, 1: Attendite, ne justitiam vestram faciatis etc., ib. Matt. 6, 1; ib. Eccli. 1, 38; 13, 10; 28, 30.— With de: cum de necessitate attendemus, Cic. Part. Or. 24, 84.—With dat. (post-Aug.): sermonibus malignis, Plin. Ep. 7, 26: cui magis quam Caesari attendant? id. Pan. 65, 2; Sil. 8, 591: attendit mandatis, Vulg. Eccli. 32, 28; ib. Prov. 7, 24: attendite vobis, take heed to yourselves, ib. Luc. 17, 3; ib. Act. 5, 35; ib. 1 Tim. 4, 16.—So in Suet. several times in the signif. to devote attention to, to study, = studere: eloquentiae plurimum attendit, Suet. Calig. 53: juri, id. Galb. 5: extispicio, id. Ner. 56.—With abl. with ab (after the Gr. προσέχειν ἀπό τινος; eccl. Lat.): attende tibi a pestifero, beware of, Vulg. Eccli. 11, 35: attendite ab omni iniquo, ib. ib. 17, 11; ib. Matt. 7, 15; ib. Luc. 12, 1; 20, 46.—
- 3 With animo (ante- and post-class. and rare): cum animo attendi ad quaerendum, Pac., Trag. Rel. p. 79 Rib.: nunc quid petam, aequo animo attendite, Ter. Hec. 28: quid istud sit, animo attendatis, App. Flor. 9, 43: ut magis magisque attendant animo, Vulg. Eccli. prol.; so, in verbis meis attende in corde tuo, ib. ib. 16, 25.—*
- B To strive eagerly for something, long for: puer, ne attenderis Petere a me id quod nefas sit concedi tibi, Att. ap. Non. p. 238, 19 (Trag. Rel. p. 173 Rib.).
- —Hence, attentus, a, um, P. a.
- A Directed to something, attentive, intent on: Ut animus in spe attentus fuit, Ter. And. 303: Quo magis attentas aurīs animumque reposco, Lucr. 6, 920: Verba per attentam non ibunt Caesaris aurem, Hor. S. 2, 1, 19: si attentos animos ad decoris conservationem tenebimus, Cic. Off. 1, 37, 131: cum respiceremus attenti ad gentem, Vulg. Thren. 4, 17: eaque dum animis attentis admirantes excipiunt, Cic. Or. 58, 197: acerrima atque attentissima cogitatio, a very acute and close manner of thinking, id. de Or. 3, 5, 17: et attentum monent Graeci a principio faciamus judicem et docilem, id. ib. 2, 79, 323; 2, 19, 80; id. Inv. 1, 16, 23; Auct. Her. 1, 4: Ut patris attenti, lenonis ut insidiosi, Hor. Ep. 2, 1, 172: judex circa jus attentior, Quint. 4, 5, 21.—
- B Intent on, striving after something, careful, frugal, industrious: unum hoc vitium fert senectus hominibus: Attentiores sumus ad rem omnes quam sat est, Ter. Ad. 834: nimium ad rem in senectā attente sumus, id. ib. 954: tum enim cum rem habebas, quaesticulus te faciebat attentiorem, Cic. Fam. 9, 16, 7: paterfamilias et prudens et attentus, id. Quinct. 3: Durus, ait, Voltei, nimis attentusque videris Esse mihi, Hor. Ep. 1, 7, 91: asper et attentus quaesitis, id. S. 2, 6, 82: vita, Cic. Rosc. Am. 15, 44 Matth.: qui in re adventiciā et hereditariā tam diligens, tam attentus esset, id. Verr. 2, 2, 48: antiqui attenti continentiae, Val. Max. 2, 5, 5.—Comp.: hortor vos attentiori studio lectionem facere, * Vulg. Eccli. prol.—Hence, adv.: atten-tē, attentively, carefully, etc.: attente officia servorum fungi, Ter. Heaut. 66; audire, Cic. Phil. 2, 5; id. Clu. 3 fin.; id. de Or. 2, 35, 148; id. Brut. 54, 200: legere, id. Fam. 7, 19: parum attente dicere, Gell. 4, 15: custodire attente, Vulg. Jos. 22, 5.— Comp.: attentius audire, Cic. Clu. 23: acrius et attentius cogitare, id. Fin. 5, 2, 4: attentius agere aliquid, Sall. C. 52, 18: spectare, Hor. Ep. 2, 1, 197: invicem diligere, Vulg. 1 Pet 1, 22.—Sup.: attentissime audire, Cic. de Or. 1, 61, 259.
- 1. spannen, uitstrekken, richten;
- 2. animum ~ (m. ad; dat.; afh. vr.) en alleen ~ (m. acc.; dat.; aci.; afh. vr.) zijn aandacht richten op, opmerken, opletten, aandacht schenken aan; ➤ (animum) attendite let op!; ad cavendum animum ~; ~ animos ad ea quae consequuntur; alqd diligenter ~; dictis animum ~; nunc quid velim, animum attendite;
- 3. zich moeite getroosten om, zich inspannen om (m. inf.; ut).
細思 理會。務。— juri 學律例。— animum ad hoc 細想此。— eum 聽其。— eloquentiae 務爲口才。 — huic rei 顧此事。
Suggest a Translation
See an image
- ad + tendo, to stretch toward, direct.—With animum, give attention, attend to, consider, give heed: cum animum attenderis, on careful observation: animos ad ea: quid velim, T.: sermo agresti an urbano propior esset, L.—With ellips. of animum: postquam attendi Magis, T.: audi atque attende: versum, listen to: stuporem hominis, mark: hostium res, S.: de necessitate: versūs pars attenditur: illud a se esse concessum: adtendere, quae res, etc., S.: attendite num aberret: quid petam aequo animo attendite, T.
-
…Catilina, libera rem publicam metu, in exsilium, si hanc vocem exspectas, proficiscere. quid est ecquid attendis, ecquid animadvertis horum silentium patiuntur, tacent. quid exspectas auctoritatem loquentium, quorum voluntatem tacitorum perspicis at si…
Cicero, in Catilinam
-
…. Lentulo ceterisque statuetis, pro certo habetote vos simul de exercitu Catilinae et de omnibus coniuratis decernere Quanto vos attentius ea agetis, tanto illis animus infirmior erit ; si paulum modo vos languere viderint, iam omnes feroces aderunt…
Sallust, Catilina
-
…legenti, multa audienti, quae populus Romanus domi militiaeque, mari atque terra praeclara facinora fecit, forte lubuit attendere, quae res maxume tanta negotia sustinuisset. Sciebam saepenumero parva manu cum magnis legionibus hostium contendisse ; cognoveram parvis…
Sallust, Catilina
-
…orationis eorum qui omnia cupiunt confundere. quaerimus gravitatis constantiae firmitatis sapientiae iudicium, utimur exemplis somniantium furiosorum ebriosorum illud adtendimus, in hoc omni genere quam inconstanter loquamur non enim proferremus vino aut somno oppresses aut mente captos tam absurde…
M. Tullius Cicero, Lucullus
-
…sed hoc facio semper ut, quicumque calamus in manus meas venerit, eo sic utar tamquam bono. verum attende nunc, mi optime et suavissime frater, ad ea dum rescribo quae tu in hac eadem brevi epistula πραγματικῶς…
Cicero, Epistulae ad Quintum fratrem
-
…iam dicet Fo rtunam ipsam antei bo fortuni s meis. haec laetitia quam turpis sit, satis est diligenter attendentem penitus videre. Et ut turpes sunt, qui ecferunt se laetitia tum cum fruuntur Veneriis voluptatibus, sic flagitiosi…
M. Tullius Cicero, Tusculanae Disputationes
-
…non pietatis, at salutis tuae ratio ad officium sanitatemque reducere citat reum ; non respondit ; citat accusatorem ; attendite, quaeso, iudices, quanto opere istius amentiae fortuna ipsa adversata sit, et simul videte qui Stheni causam…
Cicero, in Verrem
-
…a te flagitent, tu videbis ; ego, quod intellegere et sentire, quia sum Romae et quia curo attendoque, possum, id tibi adfirmo, te in istis molestiis, in quibus es hoc tempore, non diutius…
Cicero, Epistulae ad Familiares
-
…non ago tibi gratias ; cui enim re vix referre possum, huic verbis non patitur res satis fieri. attendere te volo quae in manibus sunt ; qua enim prudentia es, nihil te fugiet, si meas litteras diligenter…
Cicero, Epistulae ad Familiares
-
…retinere se contra Apronium posse erant arbitrati, splendidi homines et aliis praetoribus gratiosi, vincti Apronio traditi sunt. attendite enim cuius modi edicta sint. NE TOLLAT, inquit, EX AREA, NISI ERIT PACTVS. satis haec…
Cicero, in Verrem