aversio
āversĭo, ōnis, f. [averto].
- a turning away; only in the adverb. phrases,
- A Ex aversione, from behind: illi de praesidio insecuti ex aversione legatos jugulārunt, Auct. B. Hisp. 22 Moeb.—
- B In the Latin of the jurists: per aversionem or aversione emere, vendere, locare, etc., to buy, sell, etc., something, with a turning away, turned away, i. e. without accurate reckoning, in the gross, by the lot, Dig. 18, 6, 4; 18, 1, 62; 14, 2, 10; 19, 2, 36; 14, 1, 1 al.—
- II. A. In rhet., a turning away, a figure by which the orator turns the attention of his hearers from the theme before them, a kind of apostrophe (e. g. Cic. Cael. 1; id. Rosc. Am. 49; Verg. A. 4, 425), Quint. 9, 2, 39; Aquil. Rom. 9, p. 102 Ruhnk. Frotsch.—
- B Trop., aversion, loathing (post-class.): non metu mortis se patriam deserere, sed Deorum coactum aversione, Dictys, Bell. Troj. 4, 18: aversione stomachorum di laborant, Arn. 7, p. 231.
āversio, ōnis, f. (averto), I) das Abwenden, nur in der adverb. Verbdg.: a) ex aversione, abgewandt, rücklings, alqm iugulare, Auct. b. Hisp. 22, 3. – b) aversione od. per aversionem, so daß einer mit weitern Bedingungen fern gehalten wird, abfindungsweise, in Bausch und Bogen, emere, vendere, locare etc., ICt. – II) übtr.: A) das Abwenden, eine rhet. Figur, Art der Abkehr (apostrophe), wenn man den Zuhörer von dem vorliegenden Gegenstande ablenkt, Quint. 9, 2, 39. Aquil. Rom. § 9. – B) das Sich-Abwenden, 1) der Abfall, Ungehorsam, Vulg. Ierem. 2, 19; Ezech. 9, 9 u. ö.: sanabo aversiones vestras, Vulg. Ierem. 2, 21. – m. ab u. Abl., a divina religione od. a cultu divinae religionis (Ggstz. ad unum verum sanctumque deum conversio), Augustin. de civ. dei 8, 24, 2: a religione priorum, Arnob. 2, 67. – 2) der Abscheu, Widerwille, Ekel, a) der physische, aversionibus stomachorum laborare, Arnob. 7, 25. – b) der moralische, deorum, Dict. 4, 18.
futura maxima Christianorum ~o a fide erit tempore Antichristi
amor sui, ~o a Deo
peccatum ‥, quod est ~o voluntatis a bono incommutabili ad bonum commutabile
āversĭō, (16) ōnis, f. (averto), action de détourner, ¶ 1 dans les loc. adverbiales seult : ex aversione B. Hisp. 22, 3, par derrière || aversione, per aversionem Dig. 18, 6, 4, etc. [vendre, louer, acheter] en bloc, à forfait, par arrangement loin des objets ¶ 2 fig. de rhét. par laquelle lʼorateur détourne lʼattention des auditeurs du sujet traité : Quint. 9, 2, 38 ¶ 3 éloignement, dégoût : Arn. 7, 25.
- 1. het afwenden, afkeren [ex aversione van achteren, in de rug];
- 2. distantiëring, ontrouw;
- 3. weerzin, afschuw;
- 4. (jur. t.t.) het als één geheel beschouwen (door af te zien v. onderdelen).
aversio , onis. f.
拉開向他人言。Aversione emere 折買。 Ex aversione jugulare 殺退之兵。
Suggest a Translation
See an image
拉開向他人言。Aversione emere 折買。 Ex aversione jugulare 殺退之兵。
Suggest a Translation
See an image
Res aversione empta, in L. 62. § ult. ff. de Contr. empt. Hoc est, in universo empta, re omni neque perspecta, neque explorata bene, quasi