bestius
bestius, a, um (bestia), einem wilden Tiere ähnlich, Commodian. instr. 1, 34, 17.
1 bēstĭus, a, um, semblable à la bête : Commod. Instr. 1, 34, 17.
Non requiris eam, sed sic quasi Bestius errans.
Quis igitur tam ferreus, quis tam immitis, tamve Bestius excors, etc.Eadem habes tom. 5. Annal. Bened. pag. 323. et apud Marten. tom. 3. Anecd. col. 370. D. de varia fortuna Ernesti Bavariæ Ducis :
Utitur etiam Persius Satyra 6. Vide Bel- luus.Bestius ille gygas terræ jumenta virosque Prosternit, etc.