bicubitalis
bĭcŭbĭtālis, e (access. form bĭcŭbĭ-tus, a, um, App. Herb. 72), adj. [bis-cubitus],
- of two cubits, Plin. 20, 23, 94, § 253 Sillig (Jan. bipedali).
bicubitālis, e (bis u. cubitus), zwei Ellen lang, Plin. 20, 253 ed. Sill. (Jan u. Detl. bipedali). – Spät. Nbf. bicubitus, a, um, Ps. Apul. herb. 72.
bĭcŭbĭtālis, e, et bĭcŭbĭtus, a, um (bis, cubitus), de deux coudées : Plin. 20, 253 ; Ps. Apul. Herb. 72.