bicolor
bicolor, of two colors, two-colored
bicolor , ōris: adj. (bis and color), of two colors, 8.276; mottled, dappled, 5.566.
bĭcŏlor, ōris (bĭcŏlōrus, a, um, Vop. Aur. 13), adj. [bis-color],
- of two colors, twocolored (poet. or in post-Aug. prose): equus, Verg. A. 5, 566: baca, green and black, Ov. M. 8, 664: myrtus, steel-colored, id. ib. 10, 98; cf. id. ib. 11, 234; Plin. 10, 52, 74, § 144.
bicolor, ōris (bis u. color), zweifarbig, populus, grün und weißlich (auf der Rückseite der Blätter), Verg.: myrtus, stahlblau, Ov.: vexilla, Vopisc.: membrana, bunte, Pers.: albis equus bicolor maculis, Schecke, Verg.: intus omne ovum volucrum bicolor, Plin. – Nbf. bicolōrus, a, um, Vopisc. Aur. 13, 3.
~or,twihiwe
urina ~or in idropisi est mortalis, sicut cum est ruffa inferius et livens superius
ludebat‥in calculis ~oribus
ad quadrangulam tabulam, que dicitur calculis ~oribus, vulgo scaccarium; potius autem est regis tabula nummis albicoloribus, ubi etiam placita corone regis tractantur
bĭcŏlŏr, (14) ōris, Virg. En. 5, 566, et -lōrus, a, um, Vop. 13, 3 (bis, color), de deux couleurs.
bicolor ōris, adj.
- bi-+color, of two colors, two-colored: equus, V.: baca, O.