bicors
bĭcors, cordis, adj. [bis-cor],
- with two hearts; trop., dissembling, false, Commod. Instr. 11, 8.
bicors, cordis (bis u. cor), mit doppeltem Verstande begabt = verschlagen, schlau, Commodian. instr. 1, 11, 8.
femina queque bicors, linguam gerit ore bicoxam
bĭcors, cordis (bis, cor), double, fourbe : Commod. Instr. 1, 11, 8.
Officio vervecis potuit scire Bicordem.