bicodulus
bĭcōdŭlus, a, um, adj. [bis-cauda],
- having two tails: inlex, Ap. Apol. 30, p. 294, 13.
bicōdulus, a, um (bis u. coda = cauda), doppelschweifig, inlices bicodulae, Laev. fr. 10 M. (b. Apul. apol. 30 extr.).
bĭcōdŭlus, a, um (bis, cauda), qui semble avoir une double queue [en lʼagitant avec rapidité] : Læv. d. Apul. Apol. 20.