bigeminus
bĭgĕmĭnus, a, um, adj. [bis-geminus],
- doubled, Poët. ap. Mar. Vict. 2572 P
bigeminus, a, um (bis u. geminus), zweimal doppelt, Poët. b. Mar. Victorin. 3, 11, 8 G. p. 133, 19 K.
bĭgĕmĭnus, a, um (bis, geminus), doublement doublé, quadruple : Poet. d. Mar. Vict. Ars Gramm. 3, 12, p. 133, 19.
Poet. ap.
Mar. Vict. p. 2572. Equum sub aurata juga media bigemina. (L. Quicherat.)